Sevgide ustalığa erişmek istiyorsak, önce kendimizi, öz benliğimizi sevmemiz gerekiyor. Don Miguel Ruiz, sevgiyi önce kendimizden başlatmanın ve kendimize saygı duymanın önemini akıcı dili ve yerinde örnekleriyle anlatıyor.
Okurken, bazı cümlelerinde durup düşündüm; kendime karşı ne kadar şefkatli olduğumu, kendime gerçekten değer verip vermediğimi sorguladım. Kişisel yaşamımdaki ilişkilerimde yaptığım hataların farkına vardım. Hayatta beklentilere girmek yerine, ihtiyacım olan sevginin aslında içimde olduğunu gördüm.
Dünyaya farklı bir pencereden bakabileceğime inanıyorum artık. Önce kendimi, sonra bana zarar verdiğini düşündüğüm herkesi bağışlıyorum. Çünkü anladım ki amaçları bu değildi, kendi düş cehennemlerini dışarıya yansıtıyorlar sadece. Benimle kişisel bir sebepleri yok.
Uzun bir aradan sonra bana tekrar inceleme yazma isteği uyandıran bir kitap oldu. Yazarın okuduğum ikinci kitabı; ilki “Dört Anlaşma” idi. O kitap bana düşünce kalıplarımı sorgulatırken, “Ustaca Sevmek” ise kalbime dokundu; sevgiyi, kendimi ve ilişkilerimi yeniden değerlendirmemi sağladı.
İkisi de insanda farkındalık uyandıran, dönüp tekrar okunacak eserler. Kendinizle barışmak, sevgiyi yeniden tanımlamak ve ilişkilerde daha bilinçli bir yerde durmak isteyen herkese tavsiye ederim.