Ceren
@cerenma
Zor zamanlar olur nasıl çıkarsan içinden omurgan öyle şekillenir
Kız çocuklarından biri öldüğü zaman babam her zamanki gibi yemeğini yer, anneme ayaklarını yıkatır, sonra yatmaya giderdi. Ölen çocuk erkekse babam annemi dövdükten sonra yemeğini yiyip gene yatağa yollanırdı.
Reklam
Ses bana yakındı, yine de uzaklardan geliyor gibiydi. Uzaktan konuşuyordu ama yanıbaşımda gibiydi. Böyle seslerin nereden geldiğini bilemeyiz: yukarıdan, aşağıdan, sağımızdan, solumuzdan. Yerin yedi kat altından geldiklerini, tavandan düştüklerini ya da gökyüzünden indiklerini bile sanabiliriz. Boşlukta hareket eden havanın kulaklarımıza çarpması gibi, bütün yönlerden bile akıp gelebilir bu sesler.
Yüreğime, bedenime, tuhaf bir ağırlık çökmüştü; bacaklarım tutmaz olmuştu. Tüm dünyanın ağırlığından daha ağır bir duyguydu bu; toprağın üstünde duracağıma altında bir yerlerde gömülüydüm sanki. Gökyüzünün rengi değişmiş, toprak gibi kara olmuştu ve olanca ağırlığıyla üstüme çöküyordu.
youtu.be/YR5ApYxkU-U okurken aklıma gelen Pink Floyd şarkısını da bırakayım.
"Gelenek, onur, disiplin, mükemmellik"
Bu dört kuralın yer ettiği bir okulda sadece derslerin ön planda olduğu ve robot pardon öğrencilerin yatılı bulunduğu okula güneş gibi açan ve öğrencilere hayatlarını ve anı yaşamalarını, "olması istenilen değil de olmak istedikleri insanı" ortaya çıkarmalarını sağlayan bir öğretmen ve öğrencilerin hikayesi.
Bu öğretmen bana hep Aamir Khan'ı hatırlattı çünkü genellikle anı yaşamayı, içindeki cevheri ortaya çıkarmayı öğütleyen rolleri üstleniyor.
Kitapta anlatılanlar bize çok uzak değil malum eğitim sistemimiz, aile yapılarının kendi hayallerini bizler üzerinde gerçekleştirmek istemesi ve genel öğrencilik zorluklarını barındırıyor çünkü. Bir filmin romanı olduğu için filmi başarılıdır diye düşünüyorum. Güzel bir kitaptı iyi okumalar.
