ceren ❀
@cerenn__1
düşe kalka büyüyorum işte ｡･:*˚:✧｡
281 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
“Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz.”1000Kitap
Ben Paulo Coelho'nun 2 romanını okudum ve ikiside birbirinden güzeldi.Bugün Veronika Ölmek İstiyor'dan bahsedeceğim.Veronika daha 20 yaşlarında gençliğinin baharında olan bir kız. Yaşamı gittikçe anlamsızlaşıyor ve anlam arayışı içinde kayboluyor. Ve ölmeye karar veriyor.Tabi ölmek o kadar kolay değil...Veronika intihar ediyor ve ölemeyip kendini bir akıl hastanesinde buluyor.Ve olaylar gelişiyor.
Ben bu kitabı okuduğumda 16 yaşındaydım ve ben de Veronika gibi hayatıma bir anlam aramıştım.Kitap çok güzeldi mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Alıntılar
*Bu dünyadan ayrılırken neye bakmak istediğimi kavradım:senin yüzüne.
*“Şu anda sana aşık olabilirim, her şeyimi verebilirim.”
*Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti 𝗩𝗲𝗿𝗼𝗻𝗶𝗸𝗮, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Korku cezadan daha beterdir1000Kitap
“belki de…en yakın hissettiğimiz insanlar karşısında…en çok utanç duyuyoruz.”
Korku benim Stefan Zweig’in okuduklarım arasında en beğendiğim eseri oldu.Bir solukta bitirdim ve sonunda çok ters köşe oldum.Eser bir kadının kocasını aldatması ve başka bir kadının bunu bilip kadını kocasına söylemekle tehdit etmesini anlatıyor.Ama olaylar aslında tahmin edeceğimiz gibi gelişmiyor.Ben bu eserde kadının kocasına hayran kaldım.Ve kadın korktukça ben de korktum Zweig korku duygusunu okuyucuya çok iyi işlemiş.
Alıntılar
•”İçte tutulan gözyaşları akıtılanlardan daha acıtıcıdır.”
•”Ne kadar yakın ve aynı zamanda ne kadar uzaktı yarın.”
•”her şeye yabancıydı,kendisine bile.”
•”Korku cezadan daha beterdir.”
İnsanlığımı Yitirirken1000Kitap
“Ben hâlâ,ölmeyi bile becerememiş utanmaz,aptal bit hayaletten,yaşayan bir cesetten başka bir şey değildim.”
Eser otobiyografik bir roman özelliği taşıyor.Japon yazar Osamu Dazai ya da gerçek adıyla Suuiçi Tsusima’nın ölmeden önce okurlarına veda ettiği eseri. Ben bu kitabı okurken çok etkilendim.İlk sayfasından son sayfasına kadar içimi kasvet kapladı zor dayandım desem yeridir.Bu eseri okumak için düzgün bir psikolojide olmak gerekiyor.Yoksa kaldıramayacağınız bir eser.Ben genel olarak beğendim mutlaka birkaç sene sonra tekrardan okuyacağım.
Alıntılar
•”Toplum dediğin şey sen değil misin?”
•”Ben bir hiçim,rüzgarım,gökyüzüyüm.Ailemi soytarılıkla eğlendirmek için uğraşırken düşüncelerim bunlardı.”
•”Bir ben miyim aykırı,bu dünyadaki?”
•”Ah,insanlar birbirleri hakkında en temel şeyleri bile bilmiyorlar.”