Her şeyden ve herkesten nefret ediyorum.
Sonu gelmez aptal inançlarınızdan, yargılayacı bakışlarınızdan, doğayı acımasızca katletmenizden, kendinizi büyük bir mesela haline getirmenizden, başkalarının kuklası olarak yaşamayı normalleştirmenizden, gün geçtikçe kendi benliğinizden uzaklaşmanızdan, iki yüzlülüklerinizden -Pardon sayısız yüz demeliydim, malum bu devirde sadece iki yüzlüsünü bulabiliyorsak şanslıyız demektir- , dur durak bilmeyen eleştirilerinizden( Sanki haddinizeymiş gibi), kendi türünüze olan nefretinizden, başka insanları kendinizden büyük görmenizden, belli yasalar olmadan yönetilemeyecek kadar zavallı olmanızdan, kendi sorunlarınızı varoluşun en büyük problemi gibi dillendirmenizden, aptal fikirlerinizden, bencilliklerinizden, hayattaki varlığımızdan nefret ediyorum.
İnsanlık kavramından da , biyolojik varlığımızdan da kemiğinden iliğine kadar iğrelti duyuyorum.
Hepimiz gebersek keşke. Doğa ve tanrılar daha mutlu olurdu kesin.