Günün son ışığı söner sönmez hanemde,
Penceremde bir gül açar, sır içinde.
Kokusu yayılır ve eskir, gecenin renginde.
Bir ruh gibi izlerim, geçerim zamanın içinden.
Sayfa 241 - İdil Meşe - Dünya Halim (2021)·Kitabı okudu
Güzel yaşamak, neler yaptığın veya neler yapabildiğinle ilgili değildi; güzel yaşamak, her şeyin tadını çıkarabilmekti aslında. İçtiği suyun bile tadını çıkarabilmeliydi insan; yediği ekmek parçasının, gün ışığının... Sadece yaşamak için nefes almamalı, nefes almayı da sevmeliydi.