“...ben, sonsuz olan ile sonlu olanın, fani olan ile ebedi olanın, özgürlük ile gereksemenin sentezidir. Ben, bu etmenlerin kendisiyle ilişki kuran bilinçli birliğidir ve görevi kendisi olmaktır.’’
Şu ya da bu şekilde hepimiz acı veren duygularımızı susturmaya çalışırız. Oysa hiçbir şey hissetmemeyi başardığımız zaman, canımızı yakanın ne olduğunu ve niçin acı çektiğimizi anlamanın tek yolunu yitirmiş oluruz.