Soner Çetin
@cetinsonerr
Konya doğumlu, Antalya yetişmesi, İzmir eğitimli, Antep’te yer tutmuş garip öğretmen.
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir çiçek.
"Evet ama, bir çiçek verdi diye bir toprak saksıyı ölünceye kadar başımızın üstünde mi taşımak lazım?"
Sayfa 15 - Şeref, karısı Seniha'ya gelecek hayallerinden bahsederken onun en güzel günlerini orada geçirdiklerini düşündüğünden Gemlik'i istemesi üzerine.·Kitabı okudu
Reklam
Ne özet ne inceleme. Öylesine bir hatırlatıcı.
Kendime hatırlatıcı olması nedeniyle yazmamdam ötürü ufak da olsa spoiler içerecektir. Kibarlık edip okuyacaksanız lütfen bir önceki cümlede yer alan uyarıyı dikkate alınız.!
Bir önce okuduğum kitabı "Geçmişe Yolculuk" tan sonra kitabın ismi gibi korkuyla başladım. O yazımda yazarın diğer kitaplarından aldığım hazza ulaşamadığımı belirtmiştim. Neyse ki korktuğum başıma gelmedi ve kitabın içinde kendime öyle güzel bir yer açtım ve okurken o korku hissini yaşadım diyebilirim. Bu, Zweig'dan okuduğum 5. kitap ve elimdekilerin sonuncusu oluyor. Okuduğum her kitabında yaptığı psikolojik analizler sonucu insanların yaşadığı ve içinde bulunduğu durumları çok güzel bir şekilde aktarıyor. Bu kitabında adından anlaşılacağı üzere "korku" durumunu öyle güzel işlemiş ki daha önce de dediğim gibi o hissi okurken kendiniz de yaşıyorsunuz. 2. paragrafta kitabın arkasından alacağım kitap tanıtım bülteni ve kendime hatırlatıcı olacak şekilde notlarım yer alacak dolayısıyla fazlası ile spoiler içerecek, naziklik edip de buraya kadar okuyanlar ve spoiler sevmeyenler var ise lütfen 3. paragrafa atlasınlar!
Kitabın hikayesine gelecek olursak bir kısmını hep yaptığım üzere önce kitabın arkasından alacağım: "Rahat ve korunaklı bir yaşam süren saygın bir kadın, sekiz yıllık evliliğinden sıkılmış, burjuva dünyasının kozasından çıkarak kendini genç bir piyanistin kollarına atmıştır. Ancak bu gizli ilişkiden haberdar olan bir şantajcının ansızın zuhur etmesiyle, hayatında yeni farkına vardığı bütün güzellikleri yitirme tehlikesiyle karşı karşıya kalır ve kahredici bir korkunun pençesine düşer." Bu korkunun pençesine düşen karakterimizin adı Irene, olayın özünde onu bu hale düşüren ve kurtaran kocası Fritz hikayemizin kahramanlarıdır. Kocasının onu bu duruma itmiş olsa da uzaktan uzağa onu
Gözyaşı.
"İçte tutulan gözyaşları akıtılanlardan daha acıtıcıdır."
Sayfa 45 - Bir önceki alıntıyla ilgili olarak. Frits kızının ağlamasına sadece bir boşalmaydı diyerek bu yorumu yapar.·Kitabı okudu
Korku mu, ceza mı?
"Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir."
Sayfa 45 - Irene, kocası Fritz'e kızlarını cezalandırması üzerine; 'küçük kızına acımıyor musun hiç' sorusunu yöneltince, cevabı.·Kitabı okudu
Reklam