Cevat Kolat

Cevat Kolat
@cevatalog
"munnesir", hayata yeni yelkenler açmaya çalışan bir oluşum "Bir Sevdanın Kanadından" satışta! linktr.ee/birsevdaninkana... linktr.ee/cevatalog
Öğrenci
Lisans
Eskişehir
Eskişehir, 1 Eylül 2001
14 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Bir Martının Gözünden 2
İyileşmiş hissediyorum kendimi, Acılarımı anlatmış o şefkatli ellere, ellerin çektirdiğini etmişim şikayet. Buz gibi kanatlarımda hissediyorum devayı bulmayı, Bir çırpıda havalanıyorum, Başa çıkamıyorum zira, birine muhtaç olmanın acı hissiyle. Yeterim diyorum kendi kendime, Belki de yalnız bir martı olmam gerekiyor, Rüzgarı sırtlar uçarım bir başıma, Kışın göçmem; kalırım huzur bulduğum yerde. Hem mevsimin beyazlığını neden sevmez diğerleri anlamıyorum, Tüm kusurlarımı örten; ince, ak bir örtüye neden hayır diyeyim? Farkındayım, biliyorum yapmamam gerektiğini, Ama sindiremiyorum işte, alıp da başımı gidemiyorum bu diyarlardan. Aklıma geliyor son durağım, Dönüyorum gerisin geri, çırparak kanatlarımı deliler gibi, Yine buz kesilen yüreğimi ısıtması için, İnce örtüyü de delip geçen, güzel kardelenime.. -Cevat Kolat
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Bir Martının Gözünden
Yükseliyorum gökyüzüne, İzliyorum martıların dansını. Gemiler sirenlerini çalıyor yine, Kulaklarımda aynı ses, aynı tını. Bir garibin ahını almış, bir güzelin nazını çekmiş gibi bir gün, Hava kapalı, bulutlar en sevmediğim renkte bugün. Ufak ufak, sessizce çiseliyor yağmur, İçimdeki fırtınaların gürültüsü eşliğinde. Bir martının gözünden seyrediyorum küçük insanları, Yaralıyım, ve bir kanadım kırık. Uçmaya çalışıyorum, daha yukarı yükselmeye, İçimde bir çocuğun heyecanı, telaşesi ile. Derken çatırdıyor kemikleri diğer kanadımın, Düşüyorum, düştükçe büyüyor çehresi ve elleri insanların. Yukarıdan bakmaya alıştığım şeyler devasa gelmeye başlıyor gözüme, Korkuyorum, kalbim delilercesine çarpıyor minicik gövdemde, Aynı zamanda çok rahatım, teslim oldum artık yenilmeye, Beni son anda kurtaracak birinin düşüncesiyle, Bırakıyorum kendimi sonsuz göğe. Şimdi şefkatli ellerindeyim o birinin, Çırpınıyorum avucunda, içimde buruk bir mutluluk. Kanatlarım bitap düşmüş, sanki eskisi gibi atmıyor kalbim, Çaresizce bırakıyorum bendimi, ona teslim artık gönlüm ve bedenim.. -Cevat Kolat
Şiir
Benim Güzel Kardelenim
Bencilsin. Güzelliğini kendine gizliyorsun, Dışına sadece yalnızlığın vuruyor. Yalnızsın. Çiçek açtığın zaman bile tek başınasın, Tüm hayat filizlenirken çıkmıyorsun kabuğundan bile bile. Tiksiniyorsun hayattan, Herkesten nefret ediyorsun, Öyle ki kinin gizlenemiyor artık yüzünde. Kedileri sevmiyorsun en basitinden, Sevgiye muhtaç bir papatyayı bile incitiyorsun, Sırf zevkine koparıyorsun o anlam dolu yapraklarını, Sevdiklerini hayatlarından koparıp atmak da bir o kadar basit senin için. Bencil ve bir o kadar güzelsin sen. Suya ihtiyaç bile duymayacak kadar güçlü, Yaprakları sadece soğukta açan çiçeğim, Kış olsa bile dimdik ayakta duran kin dolu sevgilim, Benim güzel kardelenim.. -Cevat Kolat
Şiir
Bu Şehirdi Bizi Bize Hatırlatan
Buluşurduk da belki, Kapkara bulutlar göğü, Tutulmayan sözler de gönlümüzü kirletmeseydi. Yine aynı bankta, Düşlerimizin hatrına, Oturur dinlerdik bu şehrin derdini. Tramvay durakları, Hatta nöbet tutan köpekler, Anımsatırdı en güzel anılarımızı. Her kaldırım, her bir duvar yazısı, Birbirimize yazdığımız mektuplardı. Hiçbir zaman okunmayan. Her şey yeniden başlasaydı eğer, Sanırım bu şehir olurdu yine, Bu şehirdi bizi bize hatırlatan. -Cevat Kolat
Şiir
Hak Etmiyor Güzel Kadın
Tutulmayan sözlerin, Gönlümdeki özlemin, Hiç dinmeyen nefretim, Gizliyorum içimde güzel kadın. Kuğu gibi süzülüşün, Kalmadı hiç güzel düşün, Hayat veren gülüşün, Kayboluyor güzel kadın. Belki tutmasan kendini, Bırakmasan ellerimi, Gözümün önünden gözlerin, Hiç gitmiyor güzel kadın. Işıklarda hasretin, Duraklarda özlemin, Bülbül gibi sözlerin, Kulaklarda şakıyor güzel kadın. Sırma sırma saçları, Sanki donuk bakışları, Kafamdan da yanlışların, Hiç gitmiyor güzel kadın. Söylenen yalanları, Sadakatsiz yılları, İnsan ikinci şansları, Hak etmiyor güzel kadın.. -Cevat Kolat
Şiir