O halde kitabın mihenk taşı şiiriyle siftahı kendi kendime yapmak isterim;
Bir kuşun kanat çırpışındaydın sen
Öyle saf ve özgür
Öyle nazik ve naif
Bir o kadar da zarif...
Uçarken hayran bıraktıran
tarifsiz bir güzelliğin vardı
Sen geçerken gökyüzünden
Seni seyretmekten
Yapraklar kımıldamazdı mesela
Düşemezlerdi yere
Sararmazlardı hazan vakti
Olağanüstü ve olağan hiçbir şey
Sen geçerken olamazdı mesela
Tüm evren durup izlerdi seni
Bense delinen gökyüzü,
Rüzgarını savurduğun an kendinden geçip
Yerlerde uçuşan çınar yaprakları,
Olağanüstü ve olağan her şeydim
Sevgilim
Bir kuşun kanadındaysa madem sevda
O kuş sendin işte