“derlerdi ki:
dünyada sevdasız yaşanmazmış,
bir kalp gösterir misin bu ateşte yanmamış?
aşk öyle bir şeydir ki kimini sevindirir,
okşar, bahtiyar eder, gözyaşını dindirir..
tabiatı tıpkı talih gibidir, yâr olmaz kimine de,
en samimi ateşle çırpınan bir sinede.
kıyametler koparır, fırtınalar yaratır,
bazen bir demet güldür, bazen kanlı bir satır,
lâkin sevişmeyerek geçen ömür hederdir,
dünyada aşık olmak herkese mukadderdir..”
“Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman,
Bana yaşa der gibi gülen senin yüzündü.
Dizlerim bir batakta yorgun yattığı zaman,
Bacaklarıma kuvvet veren senin hızındı.
Yaşaran gözlerimde güneş battığı zaman,
Sıcak bir yuva gibi tüten senin dizindi.
Sen aklıma gelince her şeyler gülümserdi,
Ağaçlar şarkı söyler, rüzgâr tatlı eserdi.
Ey sevgilim bilirsin benim ne çektiğimi,
Garip başımın derdi bir yürek taşıyorum.
Anlarsın niçin uzak yerlere baktığımı,
İçinde yaşanmaz bir dünyada yaşıyorum,
Görünce gülme sakın çırpınıp aktığımı,
Ilık ve aydınlık bir denize koşuyorum.”
“şimdi şiir bence senin yüzündür,
şimdi benim tahtım senin dizindir,
sevgilim, saadet ikimizindir,
göklerden gelen bir yadigar gibi.
sözün şiirlerin mükemmelidir,
senden başkasını seven delidir,
yüzün çiçeklerin en güzelidir,
gözlerin bilinmez bir diyar gibi.
başını göğsüme sakla sevgilim,
Güzel saçlarında dolaşsın elim,
Bir gün ağlayalım bir gün gülelim,
Sevişen yaramaz çocuklar gibi.”