“Biz hiçbir şey yapmadıkça onlar kahırlarından kendilerini yiyecekler. Affetmek en büyük güçtür,oğlum. Tanrı’yı bu kadar kudretli kılan şey,onun cezalandırıcı değil, affedici olmasıdır. Affet,oğlum. Kendin için affet. Onlardan başka türlü kurtulamazsın…”
Şu hayatta insanın tutunacak bir dalı olmalı İshak. Çektiği bütün sıkıntıları,acıları açıklamaya yarayacak tek bir dalı olmalı. Diğer türlü yaşamak çok zor.
Sesinde ne öfke vardı ne bir iğneleme. Her şey bir şekilde yaşanıp bitmişti. Mesele kendine zulmetmek ve yaşananları kabullenmek arasındaydı. İnsanın hangisini seçeceğiniyse yaşı,vicdanı ve çoğu zaman da erdemleri belirlerdi.
İçlenme,tabiattaki yekpâre kederden,
Yas tutma dağılmış diye kuşlarla çiçekler;
Onlar dönecektir yine gittikleri yerden,
Onlarla giden günlerimiz dönmeyecekler!