Yazar:
Okan Çil
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
240
İlk Yayın Tarihi:
8 Şubat 2024
Yayınevi:
İthaki Yayınları
ISBN:
9786052652985
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
E-kitap
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitapta neredeyse dini anlamda doğru tek bir bilgi dahi yok. Güya İbrahim'in kesmeye götürdüğü oğul İsmail değil İshakmış. Yazar İsrailiyatın dibini sıyırmış üstüne birde kendisi eklemiş, bir kurgu yapmak istemiş ve yapmış ama ortaya asla okunmaya değer bir kitap çıkmamış
Kutsalın Gölgesinde İnsanın Çıplaklığı·240 syf.·
8/10
2026 6. kitabı
"Din, Tanrı’nın Kelamı; İktidar ise İnsanın Yalanıdır."
Okan Çil, Peygamber’de bizleri mucizelerin göz kamaştıran parıltısıyla değil, o parıltının ardına gizlenmiş karanlık hırslarla tanıştırıyor. Yazar, kutsal metinlerin o ağır ve dokunulmaz zırhını bir cerrah titizliğiyle soyup çıkararak, altındaki çıplak, terli ve hırslı "insanı" tüm gerçekliğiyle önümüze koyuyor.
Peygamberlik Bir Hırkaysa... bu roman o hırkanın dikiş yerlerinden sızan kanın ve terin hikâyesidir. Karakterler ulaşılmaz birer ikon değil; bizler gibi kıskanan, korkan ve hata yapan, etten kemikten ruhlardır.
Burada anlatılan sadece Yakub ve Esav’ın kadim hikâyesi değil; bir annenin kumpası, bir babanın sessizliği ve iki kardeşin birbirine düğümlenmiş makus talihidir. Yazar, bu binlerce yıllık anlatıyı modern bir aile faciasına dönüştürürken şu can alıcı soruyu sorduruyor: “Bir lütuf, sahibini ne kadar çürütebilir?”
Kutsal olanı gökten yere indirip, kalbin en karanlık dehlizlerine hapsediyor.
Tarihin "kaybeden" ilan ettiği Esav’ın hakkını, edebiyatın adaletiyle teslim ediyor.
Saf bir inancın, mülkiyet ve üstünlük hırsıyla nasıl kirlendiğini bir trajedi olarak sunuyor.
Bu roman, gökyüzünden gelen sesi değil, toprağın altında birbirinin kuyusunu kazan kardeşlerin nefes alışverişini duyuruyor bize.
Okurken kendinizi şu temel soruyla baş başa bulacaksınız: __Tanrı mı seçer, yoksa insan kendi kaderini hırslarıyla mı inşa eder__?
Not : Kitabın, kurban hadisesinde İslami gelenek yerine Yahudi anlatısını temel almasının nedenini hikâyenin odağındaki Yakub ve Esav karakterlerinin babalarıyla olan travmatik bağını anlamak için kurgulandığını düşünüyorum.
Hz İbrahim, çocukları ve torunlarından bahseden bir kitap. Hz İbrahim’ in kurban olarak İsmail’ i değil de Ishak’ ı adadığında bahsediyor. O yüzden bilgilerin doğruluğu konusunda beni şüpheye düşürdü. Okurken sanki bir kurgu roman okuyormuş gibi hissettim. Ancak roman hiçbir zaman sıkmadı, hikaye akışı güzeldi.
kutsal kitaplardaki kıssaların kullanılması ilgimi çekmiştir her zaman ve isimler de güzel kullanılmış. sadece bu tarz ağır metinler romanda kullanılırken daha duygu değerlendirilmesi yapılmamalı, dışardan gözle anlatmaya devam edilmeli. yazar “ama haklıydı, intihar etmekle eşdeğerdi” gibi bazı kalıp cümleler kullanmış, bunlar kullanılan metnin ağırlığı yanında klişe kalıyor. bir de yeni yazar kendisi sanırım, yeni olsaydım bu kadar ağır metinleri kullanarak yazarlığa başlamazdım. orhan pamuk, yaşar kemal bunu üslubu oturunca yaptılar mesela… tek tavsiyem bu olur
onun harici ilerde daha iyi yerlerde görebiliriz bu yazarı şans verilir :)
“Her şekilde kaybediyorsan acını diri tut, Esav. Yolda karşılaştığın bütün insanlar sadece suratına bakarak dahi çektiğin zulmü anlasınlar. Her şekilde kaybediyorsan, öyle bir kaybet ki yeryüzünde hiç kimse senin mertebene erişemesin. Serüvenin asırlar sonra bile dilden dile dolaşsın. Her şekilde kaybediyorsan, bırak seni kötüleyen ağıtlar kaplasın ortalığı. Gölgeni dahi görmeyenler sana lanet etsinler. Her şekilde kaybediyorsan, nasıl olsa kaybedeceksen, ömrün boyunca başını yerden kaldırma. Matemin yedi düvele yayılsın. Dünyadaki bütün aldatılanlara, bütün kadersizlere, dünyadaki sevilmeyen bütün çocuklara Esav desinler.”
Günlerdir rüyamda çöllerde geziniyorum, ölülerle cebelleşiyorum, dilsiz bir adamla uzun sohbetler ediyorum ,peygamberler, mucizeleri, hikayeleri, mücadeleleri ile ilgili bilgiler kafanda dönüp duruyor. Bir taraftan kendimi Esav ve İsmail'i teskin ederken bulurken öte tarafta İshak ve İbrahim'e gönül koyuyorum. Peki bunları neden yapıyorum. Tüm bunlara yakın zamanda okuduğum bir kitap sebep oldu diyebilirim. Benim de böyle bir huyum var işte .Kitabı okumuyorum sadece yaşıyorum adeta.Tabiri caizse kitabin canını okuyorum. Her bir ayrıntı zihnimde aheste aheste geziniyor, çörekleniyor içime. Neyse kitaba gelelim. Kitabın adı Peygamber yazarı Okan Çil. Canım dergi Kafkaokur’un bana kazandırdığı bir kalem.
İsimler değişsede iktidar mücadelesi hiç değişmiyor. Okan Çil Peygamber romanında Tevrat'ta geçen ikiz kardeşler Esav ve Yakup'un anne karnında başlayıp peygamberliğe kadar uzanan iktidar mücadelesini anlatıyor. Esav ve Yakup fiziksel özellikleri ve karakterleri itibariyle birbirinden farklı iki kardeş. Ortak oldukları tek konu iktidar hırsı yani peygamberlik. Esav ilkdoğandır ve peygamberlik onun hakkıdır fakat Yakup annesi Rebeka ile
Yazar, kutsal anlatılarda yer alan Esav’ın hikâyesini yeniden yorumlayarak yazdığını belirtiyor. Ön yargılı başlamıştım okumaya fakat bir günde kitabı bitirdim. Bölümler arası geçişler film sahnesinin içindeymişim hissi verdi. Bu tarzda bir kitap daha önce okumamıştım. Yazar ile de bu kitabı vesilesiyle tanışmış oldum. Diğer kitaplarını da edinip okumayı planlıyorum.
Kitap hakkında birçok eleştiri gördüm. Yazarın bu konuyu herhangi bir araştırma yapmadan yazdığına inanmıyorum. Bunlar zaten Yakub peygamber hakkında İslamda geçen bilgiler değil, Yahudilik’te geçen bilgilere göre yazılmış bir kitap. Yahudilerin iddialarına yer verilmiş. “Eğer onların söylediği gibi olsaydı bu hikaye nasıl anlatılırdı?” gibi bir dil diye düşünüyorum. Zaten kitabın giriş kısmı bile Tevrat’tan alınmış alıntılarla başlıyor. Benim için olayları Yahudilerin gözünden okumak da farklı bir deneyim oldu. Onların nasıl inandıklarını ilk defa öğrendim. Bu yüzden kitap bana müthiş bir fayda sağladı. Kitap o kadar güzel o kadar yalın ki hiç elimden bırakamadım. Sürekli bir aksiyon var, ara ara ağlatıyor ve o kadar güzel bir ders veriyor ki. Ben bu kitaba bayıldım. Okan Çil kalemi kesinlikle kuvvetli.
Kitap Esav ismini ilk kez duyuyor olunca ilgimi çekti. Esav ve Yakub'un hikayesiyle ilgili ufak bir araştırma yaptım. Kuran-ı Kerim'de Yakub'un bir ikiz kardeşi olduğundan bahsedilmiyor. Ancak Tevrat'ta Esav ismine dair bir hikaye bulmak mümkün. Zebur'da ise doğrudan bir Yakub ve Esav hikayesi yok. Bu nedenle kitabın İncil ve Tevrat'tan temellenen bir hikaye kurduğunu söyleyebiliriz. Bunun bir başka örneğini de İsmail ile İshak'ın hikayesinde görüyoruz. Yazar, İbrahim'in İshak'ı kurban etmek üzere olduğunu anlatıyor. Bu noktada tekrar 4 büyük kitaba bakacak olursak, Kuran-ı Kerimde açıkça bir isim verilmiyor. İslam geleneğine göre İbrahim'in İsmail'i kurban etmek üzere olduğuna inanılıyor. Ancak Tevrat'ta açıkça kurban edilmek istenenin İshak olduğu yazılmıştır. Zebur'da ise doğrudan bir kurban anlatısı bulunmamaktadır.
Bu bağlamda kitabı islami bilgilerinizle okursanız muhtemelen tek doğru bilgi yok gibi bir kanıya varacaksınız.
Kitabın konusuna gelecek olursak İshak, Yakub tarafından kandırılmıştır. Yakub, Esav kılığına girerek ilkdoğan hakkı olan kutsanmayı ve peygamberliği annesi ile düzenlediği bir sahtekarlık yoluyla elde etmiştir. Duruma öfkelenen Esav ve yaptığından pişmanlık duyan Yakub'un hikayesini okuyoruz. Tarihi bir hikaye gibi değil yalnızca bir hikaye gibi okumak gerek bana göre. Ağır bir konu ve duygusal bir anlatı var. Bir bölüm geçmişi bir bölüm şu anı anlatırken sürekleyici ve keyifli bir okuma sunduğunu söylebilirim.
Kitap İbrahim peygamberin oğulları İsmail ve İshak soyundan gelen Esav ve Yakup peygamberin hayatından *kurgulanmış.* Kitapta neredeyse tek bir doğru bilgi yok. Kutsal kitabımızla çelişen bir kurguyu doğru bulmuyorum. Ayrıca peygamberliğin vesayet sistemiyle verildiği vurgulanırken siyasi entrikalar, makam ihtirasları, hırs peygamberlik makamının kutsiyetiyle dalga geçer nitelikte. Sürükleyici bir okumaya sahip olsa da kitap boyunca yüz ifadem tam olarak böyleydi.
Eğer peygamberler tarihi hakkında hiç bilgim olmasaydı çok beğenerek okudum diyebilirdim. Bazı kitaplar okuması kolay olsun alsın götürsen isterim bu kitap da öyleydi. Yalnız okurken kafamda sürekli burada bir hata var sanki düşünceleri dönüp durdu.
Dinlerin kendi kaynaklarından karşılaştırmalı okumalar yapmadan sadece bu kitaba dayanmak yanlış bilgilere sebebiyet verebilir.
