Zira ihanet denen şey bir anda gerçekleşmez,adım adım ortaya çıkardı. Kendine haklı gerekçeler buldukça, kişisel bir takım hırslarla sarmalanır ve yavaş yavaş büyürdü. Öyle ki sahibi bile onun iyi bir şey olduğuna inanmaya başlardı. Harekete geçen bir hainin vicdanını rahatlatan şey işte buydu.
“Biz hiçbir şey yapmadıkça onlar kahırlarından kendilerini yiyecekler. Affetmek en büyük güçtür,oğlum. Tanrı’yı bu kadar kudretli kılan şey,onun cezalandırıcı değil, affedici olmasıdır. Affet,oğlum. Kendin için affet. Onlardan başka türlü kurtulamazsın…”