Acaba Nil’in bu ürkünç, bu öldürücü girdap ve selleri, bu zavallı Dilber’i, bu tâlihsiz esiri nereye götürüyor?
Hürriyetine!
Reklam
"Üzerinde, hüzün saçan ayın donuk ışığından başka bir renk olmayan o yüzde, bütün elem ve acıların dindiği, bütün sevda ve emellerin söndüğü görünüyordu."
"..Ayışığı o renksiz yüzün her istek, umut ve emeli terk etmiş anlamlı çizgilerini aydınlatmaktaydı."
Irmak acımasız!
Ağaçlar duygusuz!
Bulutların arasında,
büsbütün kurtulmaya çalışarak
ışığını yayan ay, kayıtsız!