Bir keder esti üzerimize.
Bakışının siyah sızıntısı karıştı otların yeşil mırıltısına
Ve ansızın
Bir tebessüm kıvılcımı sıçradı dudaklarındaki ateşten.
Gözlerinin derinliğinde, çöktü gecenin tepesi
Ve ben
Temâşânın görkeminde, sedânın unutulmuşluğuydum...
Efendimiz (S.A.S) birgün ashabına, "Kıyamet gününde mümin mîzanında hiçbir şey güzel ahlaktan daha ağır değildir. Allah kaba saba ve ağzı bozuk olan kişiyi katiyen sevmez" buyurmuştur.