Annem çok sevmelerin kadınıydı; daldaki kirazı, yazmasındaki oyayı, fistanındaki çiçeği, asmadaki üzümü, evin kedisini, sokağın delisini, babamın gömleğini, beni, bizi, mahalleyi... Bildiğim her şeyi severdi. Bana da sevmeyi öğretti. Öyle az buz değil, 'çok sev' derdi. Annem gibiyim artık; az sevme bilmiyorum ben.
Didem MADAK
İnsan olanın başına akla gelmedik iyilik de gelir, kötülük de… İnsan olanın başına her türlü alçaklık da gelir, yiğitlik de. İnsan, insandan her şeyi beklemeli.
İnsanoğlunu anlamak o kadar kolay değil. Kuşlar da, böcekler de göründükleri gibi değiller. Bu dünyada her canlının bir huyu vardır, insanın da yüz bin huyu vardır.