Hala ne yapabileceğimi ya da ne yapmak istediğimi bilmiyorum. Ama acele etmeme gerek yok, kendimi çok zorlamaya gerek yok. Şu anda, hayatımı düzene sokup elimden geleni yaparken, ulaştığım sonuçlardan ders çıkararak ilerleyeceğim.
Garipti; anıların sahipleriyle yaşadığını, onların yitmesiyle kendi işlevlerini de yitiriverdiklerini yeni yeni anlıyordum. Haksızlıktı bu! Yadsınamaz, ama isyan da edilemez bir haksızlık...