Ç
@cgll_
53 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Benim için fantastik dünyasına tam giremeyen, yas ve aile içi bağları da yeterince aktaramayan bir kitaptı. Bazı bölümleri çok güzel aktı, bazı bölümleri ise hiç bitmeyecek sandım. Timaş kitabın reklamını evet çok iyi yaptı ama bence diğer yorumlarda söylendiği kadar da kötü bir kitap değildi.
Hikâye, Felicite’nin yatılı okula gitmesiyle; ona fazlasıyla düşkün annesiyle, annesiyle bir türlü yıldızları barışmayan kız kardeşi Agnes’i baş başa bırakmasıyla başlıyor. Felicite okulda çay demlemenin bütün sırlarını öğrenip ruh dedektifliğine soyunurken, kardeşi cehennemi andıran evden kaçıp kendi başının çaresine bakıyor. Yıllar sonra annelerinin ölümüyle bir araya gelen kardeşlerin hem birbirleriyle hesaplaşmalarını, hem yas süreçlerini, hem de annelerinin ruhunu bulma serüvenlerini okuyoruz.
Annelerinin hikâyesi beni çok şaşırttı; fakat kız kardeşlerin yas süreci —daha çok Felicite’yi okumamıza rağmen— bende pek bir his uyandırmadı. Hatta onunla değil, Agnes ile daha çok bağ kurdum. Bir de yazarın tarzından mı yoksa çeviriden mi kaynaklı olduğunu anlayamadığım bir bağlam kopukluğu vardı. Şiirsel tarzda yazılan yerler, sık sık “Ben ne okuyorum?” diye düşünmeme sebep oldu.
Reklam
Herkesin anlattığı gibi otobiyografik bir anı kitabı. Bence "ölümle on yedi karşılaşma" sloganı güzel olmuş fakat ben her anının da tam anlamıyla "karşılaşma" olduğunu düşünmüyorum. Anlattığı bazı durumlarda empati yapamadım ve anının içine dalamadım onun da etkisi olduğunu düşünüyorum. Otelde çalışırken yürüyüş esnasında bir adamla karşılaştığı ve ondan zorla kurtulduktan bir kaç gün sonra bir kadını öldürdüğü haberi alması çok çarpıcıydı fakat dediğim gibi pek beni içine çekmediği için aynı dehşet içinde okuyamadım. Anıları anlatırken çok daldan dala atladığı oldu bazılarında, "ben bunu niye okudum" diye düşündüğüm de oldu. Fizyoterapist olmamdan dolayı sanıyorum anlattığı fizyoterapi bölümlerinde ne anlatmaya çalıştığını içtenlikle anladım, ama fizyoterapist olmasaydım da oraları bir hastane sahnesi olarak okuyup geçerdim. Bu sebeple yaptığı düşükte yaşadığı üzüntüyü, tam denemekten vazgeçtiği anda tüp bebek tedavisinin başarılı olmasındaki mutluluğunu anlayamadım ve üstüne okurken çok sıkıldım. Beni etkileyen sayılı sayıda anısı oldu, hepsinde aynı akışı yakalayamadım.
Güzel bir kitaptı ama abartıldığı kadar güzel olduğunu sanmıyorum.
Ters köşe olacağımı bildiğim için mi yoksa artık yazar sadece ters köşe yapmış olabilmek için mi ters köşe yazıyor bilmiyorum ama artık eskisi kadar büyülenmiyorum sanki.
Başkahramanımız Nora, seri katil bir babanın ve intihar eden bir annenin kızı. Bu aileden çıkıp cerrah olup insan kesme konusunda "babasının izinden giden" birisi. Babasının gölgesinden kurtulmak için soyadını değişmiştir fakat küçük sırrını bildiğini düşündüğü birileri tarafından oyuna getiriliyor. Kahramanımızı bu şekilde korkutanı çözmek zordu açıkcası tahmin edememiştim. Ama dediğim gibi diğer kitapları kadar da şaşırtmadı.
tot tötüü
Livaneli'nin okuduğum birkaç kitabında beni yazdığı ortamda yaşattığı için yine benzer bir şekilde kurguda kaybolacağımı düşünmüştüm. Maalesef yarısını bile yaşamadım. 1968 Türkiye'sindeki sağ-sol olaylarını "solcuların" gözünden okuyoruz. Dillere destan bir aşkın tanışıp-çocuk sahibi olma kısmını nerdeyse 5 sayfa gibi çok yetersiz bir şekilde okuyoruz. Çocuklu hayatlarını anlamadan Selim hapishaneye giriyor ve eyleme mi katıldı, kitap mı yazdı neden girdi bilmiyoruz. Hapishanede işkencelerden bahsediliyor (umarım yaşayan kesimin daha da tetiklenmemesi için bu şekilde anlatılmıştır) o kadar uzağız ki olaya. Okumadan önce o dönem hakkında bildiklerimle şu anki bildiklerim hemen hemen aynı, hayatıma hiç bir şey katmadı.
Okurken de çok sıkıldım. 180 sayfa bir kitaptı ama uzadıkça uzadı. Beğenmedim. Olaylara dahil olamadığım bir kitaptı.
Herkes için Sihir!
Öncelikle kitap diğer yorumlardaki gibi Harry Potter havası taşımıyordu bana göre. Bir büyücülük okulunda yaşanan cinayeti araştırmaya gelen "normal" bir dedektifin katili yakalama sürecine ortak oluyoruz. Kitabın dili çok günlük, sade ve merak uyandırıcı. Çok hızlı bir şekilde okudum ve çok beğendim! Fantastik kısmından çok duygusal kısmı ağır basıyor. Daha iyi cinayet kitapları okudum ama belki de Yalancılar İçin Sihir'de işin içine farklı büyüler girdiği için çok beğendim bilemiyorum. 1-2 günlüğüne kafa dağıtmalık harika akıcı bir kitap arıyorsanız mutlaka okumanızı öneririm! Sihirle kalın
Reklam