Önemli olan aşık olduğumuz kişiyi anlamaktır elbette. Bunu yapamıyorsak, hiç olmazsa anladığımızı sanmak da iyi bir şeydir. Bu ikincisinin vereceği tatmin duygusunu bile sekiz yılda seyrek tattım, itiraf edeyim.
Katıksız mutluluğun bu dünyada ancak bir başkasına sarılarak ve “şimdi” elde edileceğine inanmasaydım, “hayatımın en mutlu anı” olarak işte bu anı göstermek isterdim.
Hayatın, insanlığın çoğu için, içtenlikle yaşaması gereken bir mutluluk değil, baskılar ve cezalarla ve inanması yalanlarla yapılmış dar bir alanda, sürekli bir rol yapma hali olduğunu, ilk bu sıralarda sezmeye başlamış olmalıyım.