Bir uçurumun kenarında olduğunu hissediyor; fakat kurtulmak için hiçbir çare düşünemiyordu. Yüzü sararıyor, vücudu titriyor, acı çekiyor, bunların hiçbirine mânâ veremiyordu. Kendisine bir şeyler oluyor; fakat bunun ne olduğunu bilmiyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tanrı, ruhu sevsin diye yaratmıştır. Aşk, Tanrı’ya giden yoldur. Işık nasıl eşyayı aydınlatıyor ise; ruhu da aydınlatan aşktır. Sevdiğinden ayrı düşen ruh, karanlıkta kalmış yolcu gibidir. Korkular, endişeler, yalnızlık onu perişan eder.
Bir insan sefalet bataklığına düşmeye görsün. Çırpındıkça aşağılara iner. Biri çıkıp da elinden tutmayacak olursa, gırtlağına kadar batar; bütün ümitleri söner. O zaman dehşetlerin en korkuncu mümkün hale gelir. Kaybedecek bir şeyi kalmadığını düşünerek, değil krala, Tanrı’ya bile küfreder...
Kış, sefillere göre değildir... Hele, yardım paralarını toplayamadığınız için, dayak korkusuyla geceleri köprü altında yatmak zorunda kalırsanız; o zaman kışın ne berbat bir mevsim olduğunu anlarsınız!..
Sefâlet, mekân tutmaz bir seyyahtır. Adresi belli değildir... Nereye gitse, “defol buradan” azarını işitir.