“İnsan bazen kendine, e, ne diyorsun, diye sorar değil mi? Haklısınız, insan başkalarından çok kendisiyle konuşmaktan hoşlanır. Aslında bence, başkasıyla konuştuğunda bile, aslında kendinle konuşuyorsundur.”
“Buna inanmazsınız ama onunla mutsuzluğunun içinde olmak istediğimi hissettim bir an için. Gerçek aşk bir yaradır. Onu sadece başkasının acısı sizi kendinizinmiş gibi acıttığında içinizde bulabilirsiniz.”
“Sanılanın aksine başlangıcı tahmin etmek genellikle zordur. Bir şeyin, büyük şeylerle veya büyük olaylarla başlaması nadiren olur. Genellikle küçük bir şeyden, sıklıkla önemsiz bir şeyden, örneğin insanların saçından başlar pek çok şey.”
“Demek ki gülmek insanın gördüğüne veya duyduğuna bağlı değilmiş. İnsanın kendisini dünyadan ve kendisinden koruma yeteneğiymiş. Bu yetenek insanın elinden alınırsa insan savunmasız kalıyor.”
“Bazen var mıyım yok muyum diye kendimi araştırmaya çalışırım. Ama insan kendi kendine tanıklık ediyor. Mutlaka bir başka tanık lazım. İnsan kendine gelince biraz yumuşak olur. Kendini kendine nasıl savunacak. Daha derinde, orada sakladığı o yerde saklanan çıkmasın diye kıvrılır bükülür, kaçar.”