Dört uzun öyküden oluşan kitabın ilk öyküsünde muhtemelen benim beklentim arş-ı âlâda olduğu için güzel hicivler içermesine rağmen sanki tam istediğimi alamamaşım gibi hissettim. Sonrasında ben arş-ı
Bu dört farklı renkteki deftere farklı konularda günce yazan Anna Wulf’un romanı. Kitap her katta aynı sayıda odaları olan ve her odayı tek tek ziyaret ettikten sonra içindekilerle beraber üst kata
Başlarken bu kadar etkileneceğim hiç aklıma gelmezdi. Kendisinden okuduğum bu 3. kitap çok üzüldüğüm, çok saygı duyduğum bir kitap oldu.
Bu otobiyografik bir anlatı ve odakta annesi var. Öyle derin
Muhteşem üçlüsü Yarınki Yüzün’ün üstüne okuduğum ikinci kitabıydı ve anlıyorum ki Marias’ın kumaşı hep güzelmiş. Zaman içinde ondan daha kusursuz giysiler dikmeyi öğrenmiş. Genel olarak tarzı değişmiyor ama yıllar içinde kitaplarına toplumsal/tarihi olayları ve sanatı katarak zenginleştirmekte epeyce ustalaşmış.
Kitap, yeni tanıştığı evli bir kadının evindeki randevusu kadının kollarında ölmesiyle biten (korkmayın spoiler değil, kitap böyle açılıyor) anlatıcımızın kadını öylece bıraktıktan sonraki merakına odaklı olarak gelişiyor. Merakını giderebilmek için bir şekilde kadının ailesiyle tanışıyor. Ve tabii artık sonrası Marias’ın insan ilişkileri ve olasılıklar üzerine işlediği nakışlarla renkleniyor. Elbette kitaba adını da veren Shakespeare alıntısı sarmal döngülerle sonuna kadar bizimle. Kitabın sonunu tahmin etmeyeceğim bir ihtimalle bağlayışına bayıldım.Hayat tam olarak böyle bilinmezlerle/bilinemeyeceklerle dolu dedirtiyor.
Beyaz Kalp’te de olduğu gibi bu kitabın da ilk yarısında biraz tutukluk hissettim ama ikinci yarı sevdiğim Marias vardı.Hele geçmişe dönüp kendi karısıyla ilgili bir anısını anlattığı yerde kendimi Yarınki Yüzün’ün içindeymiş gibi hissettim.Ve kitapta bir cümlenin içinde “yarınki yüzünün bile neye benzeyeceğini bilemeyecekken” ifadesini görünce bu kitaptan 8 yıl sonra yazacağı şahane serisinin tohumları belki de taa o zamandan içindeydi diyerek gülümsedim
Uçuk kaçık acayip bir kitap bu. Moya, gerçek üstü bir kurgu yaparak bir çok şeyi eleştirmek istemiş. Sarı bir Chevrolet ve dört dişi yılan başrolde. Oldukça afet olan bu yılanlar bir kentte önemli isimlere varıncaya kadar seri cinayetlere girişip kenti kocaman bir kaosun içinde bırakıyor. Alt metinde devlet düzeni içindeki çarpıklığı, çirkin çıkar ağlarını veriyor. Bir de herhangi bir olağanüstü olay olduğunda herkes kendi bakış açısına göre bu olayda farklı bir üst aklın olduğunu düşünüp (oysa ki çok basit ve saçma sebepleri de olabilir) komplo teorisi üretir ya onu da alttan alta güzel vermiş. Farklı ve akıcıydı
