“Ayrıca bana öyle geliyor ki, dostlukları fayda gerekçesiyle açıklayanlar dostluğun en tatlı düğümünü çözmüş olurlar, zira dostun faydası, sevgisi kadar keyif vermez. Dostun faydası, şevkle olursa, tatlıdır. Dostlukların ihtiyaçtan ötürü sevildiği doğru değildir, aksine malı mülkü, parası ve erdemi çok olan (asıl katkı erdemden gelir), başkasına muhtaç olmayanlar, en eli açık ve en iyiliksever insanlardır.”