"Haller, Nietzsche'nin birçok deyişlerinde anlatmak istediği, o dahilere özgü sınırsız ve ürkütücü acı çekme kapasitesini hiçbir yapaylığı olmadan benliğinde yaratabilmiş insanlardandı; bir acı çekme ustasıydı o. Karamsarlığının kökeninde dünyayı hor görme değil, kendini hor görme yatıyordu. Konuşmalarında tüm kurumları ve kişileri yok ederken onlardan kendini arındırmıyordu. Tersine, en çok kendisinden nefret ediyor, kendisine karşı çıkıyor, zehirli oklarını her şeyden önce acımasızca kendisine saplıyordu."