Vedalaşırken elini uzatan Nastenka, temiz bakışını gözlerime dikerek:
—Artık daima birlikteyiz, değil mi? dedi.
Ah Nastenka!.. Şimdiki yalnızlığımı bilseydin…
Aziz Nastenka, ben şimdi, yedi mühürlü çekmecede bin yıl hapisten sonra özgürlüğe kavuşan Süleyman Peygamberin ruhu gibiyim. Biz upuzun bir özlemden sonra –çünkü ben sizi çoktandır tanıyordum– birbirimize kavuştuk.