aster セ
@cherryue
sudoku and tea addiction :3
Kül Krallığı·960 syf.·
10/10
2025 85. kitabı
cam sato serisinin son kitabi olan kul kralligi kesinlikle efsaneydi benim icin. yazar dokuz yuz sayfa boyunca ne yazmis olabilir diyordum fakat her sey yerli yerine oturmustu.
evren yine guzelce islenmisti. betimlemeler olsun, diyaloglar olsun her seyiyle gayet yerindeydi. karakterlerin gelisimini okumak muthisti. ozellikle lysandra, elide ve dorian harikaydilar. yrene'nin cıkardigi isten bahsetmiyorum bile.
lorcan&elide cifti kalbimi soktu herhalde o kadar güzeldi ki, lorcan'in yavas yavas degismesini görmek cok guzel hissettirdi. ayriyeten manon&dorian cifti cokk ama cokk fenasaldi. o kadar uyumsuz ama uyumlular ki. onlarin birlikte oldugu her bolumu okurken cok heyecanliydim.
savas sahneleri cokca iyiydi. aedion'un direnmesi, gelen yardimlar, lysandra'nin muthisligi ?!!?!! cok ayri heyecan katmısti. bide bahsetmesem kesinlikle olmaz, manon. bu kadin cok baskaydi. asterin ile olan ilişkisi de cok baskaydi (asterin cok underrated bu arada). karakter gelisiminde resmen level atladi. gercek kralice gercekten. muthisti baska diyecek bi sey bulamıyorum.
ve fenrys (｡˃ ᵕ ˂ ) aelin ile olan bağları beni yerlere atti. maeve'nin yaninda gecirdigi zaman boyunca aelin'e olan destegi cok baskaydi. her sahnesi cok iyiydi.
aedion'un babasiyla olan iliskilerinin daha fazla surmesini görmek isterdim. keske biraz daha görseydik bu ikiliyi.
rowan'in her zaman aelin'in yaninda olmasi cok hostu fakat cokkk pasif kalmisti onun yaninda. rowan gibi bir karakter icin olmamisti bence.
dorian&chaol kisimlarini ozlemisim. bir araya geldiklerinde siritmadan duramadim dogrusu.
son olarak maeve karakterinden bahsetmek istiyorum. bence cokk iyi yazilmis bir kotuydu. manipulator, kendinden emin ve cazibeli. her ne kadar cok gıcık etse de hakkini vermek lazim.
kisaca her sey cok güzeldi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir Karanlık Pencere·399 syf.·
5/10
2025 73. kitabı
"bir karanlık pencere" bence fikir olarak çok güzel bir potansiyele sahipti ama işleniş olarak beni tatmin etmedi. ana teması ilginçti, lanetler ve gizemli atmosfer fikri hoşuma gitti ama evrenin çok yüzeysel kaldığını düşünüyorum. anlatılan dünyada mekanlar, kurallar ve büyü sisteminin biraz karışıktı. üstelik karakterler detaylı biçimde anlatılmadığı için tam olarak evrenin içine çekilmiş hissetmedim.
romantizm kısmı da hızlı ilerledi. ravyn ve elspeth’in aralarındaki bağ çok hızlı gelişti, ne olup ne bitti anlamadım bile. duygusal bir temel oturmadan yakınlaştıklarını görmek bana biraz yüzeysel geldi.
ayrıca yan karakterler de zayıf işlenmişti. örneğin; jespyr gibi kadın şövalye karakteri çok daha güçlü yazılabilirdi ama neredeyse hiç savaş sahnesi görmedik. bir tane vardı, orada da neredeyse ölüyordu.
ayrıca Ione ve Elspeth’in kaç yıllık kuzen bağları var, iyi diye geçiyor ama hemen bozulduğunu görüyoruz. karakterler hakkında çok bi bilgiye sahip olmadan, benimseyemeden sahneler hızlıca geçip bitiyor. aynı şekilde yew ailesi de öyle. O kadar şövalye ebeveynleriler !!?? verdikleri destek dışında hiç görmüyoruz. kalıcılık sıfır. elspeth'in eniştesi ve teyzesiyle yaşadığı dönemler hakkında da pek bir şey yok. dediğim gibi asla karakterlerle yakınlık kuramadım.
hoşuma giden bir elm ve kabus vardı. aslında elm biraz klasik; her şeyden şüphelenen eleman. fakat daha ilgi çekici ve derin yazılmıştı bence. bir de yew ailesi ile bağlarını biraz daha görmek güzel olurdu. kabusun da son derece esrarengiz olması iyi bir hava katmıştı kitaba.
son olarak deginirsem, kraliyet ve halk arasındaki fark yok !!?? bilgi verilmiyor ne durumda olduğu. zengin bi kesim var fakat düşük statüden hiç bir şekilde bilgi alamıyoruz, yok. evrenin içine girme, kalıcılığını arttırma durumu
Deniz Kurdu·376 syf.·
9/10
2025 50. kitabı
Humphrey Van Weyden, Martinez adlı bir gemide yolculuktadır. Fakat bir kaza sonrası gemi batar ve kadın çığlıkları, haykırışlar eşliğinde - yüzme bilmeden - kendisini denize atar. Humphrey baygınlık geçirmiştir ve uyandığında kendisini Hayalet adlı bir gemide, geminin kaptanı olan Wolf Larsen adlı bir adamla bulur. Böylece Humphrey'in sert ve haşin yolculuğu başlar.
Wolf Larsen son derece materyalist, beş duyu organı dışında hiç bir şeye güvenmeyen, gaddar ve otoriter biridir. Humphrey ise baba parasıyla yaşayan, idealist, hayatı boyunca zorluk görmemiş ve kitaplarla haşır neşir olan biridir. Yolculukları boyunca bu ikilinin birbirine son derece zıt düşüncelerini okurken bir yandan da gemide sorumluluk alan Humphrey'in bedensel ve özellikle kişisel gelişimini okuyoruz.
İkisinin tartışmalarını okumanın son derece zevk verdiğini söyleyebilirim. Özellikle felsefeye ilginiz varsa çok daha zevk veriyor.
"Genel ahlak kurallarının bir amacı var mı? Bizi harekete geçiren şey ruh mu yoksa arzu mu? Güçlü-zayıf ilişkisi nasıl olmalı?" gibi bir çok soruyu beraberinde getiriyor.
Son olarak şunu söyleyebilirim ki, Wolf Larsen okuduğum nadir kişilikte karakterlerdendi. Son anına kadar asla vazgeçmemesi çok iyiydi. Humphrey'in de gelişimini okumak çok ayrı tatmin etti beni. Kitabı kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Keyifli okumalar.
Gallant·344 syf.·
6/10
2025 47. kitabı
Olaylar olsun, evren olsun yaratıcı bir şekilde anlatılıyordu.
Kitabın birazcık oldubittiye geldiğini düşünüyorum. İki kitap şeklinde olsaydı daha iyi olabilirdi. Durgun bir havası vardı, sıkılmadığımı söyleyemem. Ayrıca kitap sonlara doğru inanılmaz heyecanlandırdı. Tüm şok edecek olaylar sona saklanmıştı sanki. Kitabın içeriği ise;
Merilance adlı Kimsesiz Kızlar Okulunda yaşayan Olivia, bir gün öğretmeninin onu çağırmasıyla bir mektup aldığını öğrenir. Mektup onu Gallant'a çağırmaktadır. Gallant'a gidecek olan Olivia, orada yüzleşeceği gizemlerden habersizdir. Üstelik yuvasında gibi hissedeceği bağlara sahip olacaktır.
Karakterler ve duygular aşırı iyi işlenmişti. 14 yaşında olmasına rağmen Olivia olgundu ve aklı başında kararlar alıyordu. Hannah ve Olivia'nın anne - kız ilişkisi çok hoştu. Ayrıyeten Matthew ile Olivia'nın ilişkisi bambaşkaydı. Duygular okuyucuya çok güzel geçiyordu.
Okuyacaklar için şimdiden keyifli okumalar.
Germinal·616 syf.·
10/10
2025 33. kitabı
19. yüzyılın fransa'sında yaşayan maden işçileri aldıkları ücretleri arttırmak ve kendilerine daha özgür bir çalışma alanı sağlamaya çalışırken, dönemin ekonomisine baş kaldırmaları ve burjuva sınıfıyla çatışmaları, romanın ana temasını oluşturuyor. ayrıyeten yazarın burjuvazi yerine, dönemin ekonomisini eleştirdiğini söylemekte fayda var.
ana karakterimiz Ètienne, sosyalizm düşünceleri içinde olan bir gençtir ve iş aramaktadır. maden ocaklarında, 7 çocuk babası olan Maheu adlı bir adam sayesinde iş bulur. çalıştığı süre boyunca madendeki ağır çalışma şartlarını görür ve bu duruma baş kaldırır. fikirlerini halk ile paylaşır. gencin anlattıklarını haklı bulan ve yaşadıkları açlık ve sefalet durumundan bıkmış olan halk; bu fikre olumlu bakar. böylelikle işciler; kadın, erkek demeden hep beraber bu uğurda mücadele eder.
kitapta; maden ocakları olsun, halkın günlük yaşamı olsun, her şey çok güzel ve insanı sarsan bir dil ile anlatılmış.
halk ile aynı duyguları hissediyorsunuz, yaşadıkları acılara, umutlara tanık oluyorsunuz. ayrıca kadınların - sözlü olsun olmasın - yaşadıkları tacizleri, şiddeti ve bunun gibi bir çok şeyi okudukça çok gerildiğimi ve sarsıldığımı söyleyebilirim. özellikle Catherine'de...
kitapta burjuvazi tarafı da anlatılıyor. burjuvazinin, işçi sınıfına bakış açısını okurken baya şaşırdım. yazar gerçekten ustaca ele almış.
not: "germinal" ismi fransızca "tohum, filizlenme" anlamlarına geliyor. işcilerin başkaldırması ile bağdaştırılır.
dünya edebiyatının en iyi "işçi" romanlarından olan bu kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ederim.
keyifli okumalar.