Bir anti-kahraman olarak Şarlo, içinde bulunduğu toplumun nasıl bir çukur olduğunu gösterir (kötülük, bencillik, açgözlülük, kabalık); benimsediği iktidarsızlık siyaseti sayesinde toplumu tepetaklak eder. Kahkaha ile birlikte bu iktidarsızlığın övgüsünü yapar. Baştan hiç öngöremediği tehlikelerden tam son anda, hep bir rastlantı eseri kurtuluverir. Şarlo böylece kendi sahipsizliği üzerinden insanlığın özünü yansıtır.
Aynı metaforik şeffaflık numarası bir başka Amerikan yapımı olan Dalton Trumbo'nun Johnny Got His Gun (1971) filmiyle de gündeme geldi, o sıralar Vietnam'da yaşanan çatışmaların koşullarını ve meşruiyetini sorgulayan Amerika'nın vicdan azabına oynuyordu. Patlayan bir bombanın paramparça ettiği genç askerin bedeni acı çeken sayısız başka bedene göndermede bulunuyordu; kullanılan yeni teknikler sayesinde acı içinde kıvranan bu bedenlerin görüntüleri yığılıp duruyordu.