Nə yazasan ki bu hekayənin ağırlığını və möhtəşəmliyini ifadə edə biləsən... Çətindir. Kitabı oxuyanda sonu barədə demək olar insanda fikir formalaşır, amma yazarın yazı stili insanda ürək qoymur... Hekayə 4 tələbə oğlanın möhtəşəm dostluq nümuməsi ilə başlayır. Amma irəlilədikcə xarekterlərin daxili dünyasına enir. Lakin sonlara qədər baş qəhrəman olan Jude'un hekayəsi tam verilmir. Yazar oxucuya min cür versiya fikirləşmək üçün şans verir. Amma insan nə qədər də düşünsə baş verənlərə yaxınlaşa bilmir. Oxucu bu da olmaz artıq dediyi nə varsa, olur.
Kitabın qalınlığından şikayətlənənlər var idi. Amma belə hekayələr məhz belə geniş və ətraflı təsvirlərlə verilməlidir. Olduqca travmatik və depressiv kitabdır. Sərhədləri keçir, insanın içinə işləyir. Dostluq, qəlb qırıqlığı, eşq və DƏYƏRSİZ BİR HƏYAT.
Bu sözləri açar sözlər kimi qeyd etmək olar.
Ormandasın sanıyorsun ama bir anda değişiyor, çayıra dönüyor, ya da yağmur ormanına, buz uçurumlarına. Hepsi çok güzel ama bir o kadar da yabancı, elinde harita yok, bir ortamdam diğerine nasıl bu kadar hızlı geçtiğini anlamıyorsun, bir sonrakı dönüşümün ne zaman olacağını bilmiyorsun, üstünde hiç araç gereç yok. Yürüyorsun sen de, karşına çıkana uyum sağlamaya çalışıyorsun ama ne yapacağına dair bir fikrin yok. Ara ara hatalar yapıyorsun, kötü hatalar. İşte bazen böyle geliyor bana.