ağaçların arasında gözden yitirsem bile, seni bulabilmek için görmem gerekmez, senin geçtiğin yollarda, oturduğun çimenlerde, havada senden adını koyamadığım bir şeyler kalır bana ve sana yaklaştıkça tüm duyularım şenlenir varlığınla.
varlığın bana mutluluk veriyorsa da
bu geceki anlaşmamız mutlu etmiyor beni.
pek acele, pek ani, düşünüp taşınmadan oldu,
daha “çaktı” demeye kalmadan çakıp kaybolan bir yıldırım misali.
iyi geceler sevgilim, bu sevgi tomurcuğu bir dahaki görüşmemize,
yazın o olgunlaştıran nefesiyle dönebilir güzel bir çiçeğe