pati
@chocomilk
bir kitap kurdu olmak istiyorum ^3^
Reklam
Vahşi ve masalsı bir güzellik
Bitmesin diye okuyabildiğim kadar yavaş, uzata uzata okudum, halbuki bir serinin ilk kitabı bu. İlk defa bir Sarah J. Maas kitabı okudum, dilini çok beğendim.
Ben çok fazla fantastik kitap okumuş biri değilim, bu yüzden bu yorumu bir fantastik gurmesi olarak yazmadığımı belirtmek istiyorum.
Kitabın dili, dünyası, karakterleri çok güzeldi. Okurken atmosferi beni içine çekti, ana karakterin dolaştığı mekanlarda ben de onunla gezdim, onunla yaşadım sanki.
Kitap beni duygudan duyguya da sürükledi, normalde kitapları okurken dışarıdan pek tepki veren biri değilim ama bu kitapta çok duygulandığım, hassaslaştığım anlar da oldu, kıkır kıkır güldüğüm anlar da.
Kitapta kanlı, vahşi sahnelerin de yer yer olduğunu söylemeliyim. Beni rahatsız etmedi, bence dünyasının tehditlerini ve tehlikelerini çok güzel yansıtıyordu.
Masal gibi bir kitaptı, iyi ki okumuşum diye düşündüm. Araya başka kitaplar sokmadan, hemen serinin ikinci kitabından okumaya devam etmeyi planlıyorum çünkü bir ay boyunca kitabı ağırdan ala ala okumama rağmen doyamadım tadına. :)
"İnsan kalbi taşıdığın için ne mutlu sana, Feyre. Bırak hiçbir şey hissetmeyen zavallılar kendine acısın."
Tüniğinin üst düğmeleri açıktı. Tek kelime etmeden elini mavi siyah saçlarına daldırıp geri taradı ve tam karşımdaki duvara sırtını verip kendini yere bıraktı.
"Ne istiyorsun?" diye sordum.
Şakaklarını ovarak, "Buraya kaçıp biraz kafamı dinlemek," dedi.
Durakladım. "Neyden kaçıp?"
Göz kenarlarını bir aşağı bir yukarı, bir içeri bir dışarı çekiştirerek soluk tenine masaj yaparken iç geçirdi. "Bu keşmekeşten."
Saman şiltemde biraz daha doğruldum. Onu hiç bu kadar doğal görmemiştim.
"O lanet olası kaltak canımı çıkarıyor," diye devam etti. Ellerini şakaklarından çekip kafasını duvara yasladı. "Benden nefret ediyorsun. Seni yatak odamda bana hizmet etmeye zorlasaydım neler hissederdin, hayal bile edemezsin. Ben onun fahişesi değil, Gece Sarayı'nın Yüce Lordu'yum."
Reklam