pati
@chocomilk
bir kitap kurdu olmak istiyorum ^3^
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aslında pek anlamadığım halde, ''Anlıyorum,'' diye yalan söyledim. Lucien bunu fark edip cık cık etti. Yan yan baktım. ''Bu aralar yine ortadan kaybolmaya başladın.''
Bıçağıyla tırnaklarını temizliyordu. ''Meşguldüm. Sen de öyleydin, anlaşılan.''
''Bu da ne demek oluyor şimdi?''
''Ayı gökyüzünden indirip önüne sersem bana da bir öpücük verir miydin?''
Tamlin usulca, ''Pislik yapma,'' diye hırladı ama Lucien gülmeye devam etti. Odadan çıkarken hâlâ gülüyordu.
"Evde seni bekleyen biri varsa veya yanında solucanlar gibi kalacağımız yakışıklı talipler kapının dışında senin için kuyruğa girmişlerse, o başka tabii."
Beni öyle hafife alıyordu ki biraz zevk duyarak itiraf ettim: "Köyümde yakın olduğum bir erkek vardı." ...
Tamlin'le Lucien birbirlerine baktılar, sonra Tamlin söz aldı: "Bu adama âşık mısın?"
Olabildiğince gelişigüzel şekilde, "Hayır," dedim. ...
İki erkek tekrar bakıştılar. "Peki... âşık olduğun biri var mı?" diye sordu Tamlin kenetlenmiş dişlerinin arasından.
Elimde olmadan isterik sayılabilecek bir kahkaha patlattım. "Hayır." Bir ona bir ötekine baktım. Saçmalıktı bu. Bu ölümcül ve ölümsüz yaratıkların başka işleri yok muydu?
"Sizden birini görmeyeli otuz kırk yıl olmuştur," dedi Lucien, "ama siz insanlar pek değişmiyorsunuz. Yani, haksızsam söyle ama eve dönen erkekleriniz yüzüne bakılacak tipler olmadığı halde, neden bizimle yemekten neden bu kadar sıkıldığını anlamıyorum."
