sena✮
@choqiwa
"𝘯𝘦𝘷𝘦𝘳 𝘭𝘦𝘵 𝘢𝘯𝘺𝘰𝘯𝘦 𝘮𝘢𝘬𝘦 𝘺𝘰𝘶 𝘧𝘦𝘦𝘭 𝘰𝘳𝘥𝘪𝘯𝘢𝘳𝘺"
110 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap bence Aaron ve Juliette’in ilişkileri için patlama noktası oldu O KADAR İYİYDİ Kİ okurken Aaron’un geldiği sahnelerde mutluluktan ağlayacaktım. Adam’ın şerefsizliklerinden bipolar davranışlarından bıktım ilk kitabın yorumunda Aaron’a bipolar demiştim allahım sen affet cidden Aaron’un yaptıkları Adam’ın yaptıklarının yanında hiçbir şeymiş Juliette’nin ağzına sıçtı karşısında bir kadın özellikle sevdiği kadın varken aşırı ağır konuştu Aaron’un kurtarmaya geldiği yerde dedim doğdu benim güneşim yürüyen karizma Aaron ya bide Juliette’e “Acını hissediyorum, çok güçlü hissediyorum beni deli ediyo lütfen üzgün olma suçlu hissetme acıma kendine yanlış bir şey yapmadın Adam’ı öldürememek için tek sebebim senin daha çok üzülecek olman.” dediği sahne çok güzeldi bazı **ların aksine insanlık ölmemiş aşk ölmemiş dedirtti aşırı sevdim cidden muhteşem bir kitaptı :))
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Aaron Warner abartıldığı kadar varmış cidden bende aşık oldum:(
Booktok spoilerlarından dolayı sürekli Aaron’u bekledim ve 3.kitabın sonunda geldi gözlerim yollarda kaldı cidden Adam’la kitap öyle geçmiyordu ki Juliette diyor ki “I cannot be with him. I will not be with him. I won’t risk hurting him again.” hani Adam’ın iyiliği için ama mal bunu anlamıyor “Bir yolunu bulacağım. Bizi kurtaracağım. Seni hep seveceğim.” ya cidden çözülebilecek bişi değil ve bunu anlamıyor aşırı nazlı biri, Juliette değil ben daraldım sürekli köşeye çekip aynı şeyleri anlattı ya Kenji ya da Castle kurtardı Juliette’i. Birde Kenji’nin “I’ve got work to do. People to save. Ladies to impress.” diyişi 2. fav karakterim oldu. Warner konusuna gelirken DİYECEK BİR ŞEY YOK CİDDEN bir insan ancak bu kadar saf güzel sevebilir okurken bittim yani ama *yaparlarken* Warner’ın “I don’t want to be Warner with you, I want to be different now. I want you to call me Aaron.” demesi ve sonra Juliette’nin ona “ADAM” diye seslenmesi ben 40 yerimden bıçaklandım yani böyle bişi olamaz Juliette ASLA ama ASLA Warner’ı hak etmiyor. Seriyi aşırı sevdim diğer novellaya geçtim bile okuyun okuyun ben arkanızdayım arkadaşlar hsjcpfhd.
O kadar çok gördüm ki Booktok’ta okumak farz olmuştu yani
Aşırı popüler bir seri zaten Booktok’ta Warner editleri görmekten daha fazla dayanamadım bende başladım konu güzeldi çok sardı zaten fantastik kadını olduğum için aşırı cringe sahneleri bile görmezden gelebildim sırf adrenalini sarıyor diye. (zaten en iyi kitabın 4. kitap olduğunu söylüyorlar.) En sinir olduğum konular Warner’ın bipolar davranışlarıydı Juliette “Adın ne?” diyor Warner diyor ki “Bana seninkini gösterirsen söyleyebilirim Juliette?” aniden öyle duygu değişimleri yaşıyor ki Juliette kıyafetini değiştirmedi diye bile kızıyor ama sonra masaya oturuyorlar ve “Biz seninle harika olacağız ikimiz birbirimizi tamamlıyoruz” adlı şiirini 93729. kez okuyor. Juliette o kadar saf ve salak ki Adam’la aynı odada kalıyorlar tek başına kalmamalı yanında bir asker olmalı diye ve ne hikmetse kimseye dokunamayan dokunsa/dokunulsa o kişi ölüyor ama Adam dokununca bişi olmuyor Juliette bundan aşırı etkileniyor bide ilkokulda birlikteydik meselesi girince Adam’ın bir “I’ve loved you forever.” demesine kanıyor ve kaçma planı yapıp(nelerine güveniyorlarsa) bi sekil kaciyorlar ama camdan atlayacaklar peşlerinde askerler var Juliette diyor ki “All I wanted to do is taste him.” YA BI DUR ARTIK cidden bu kadar aç gözlü bi karakter olamazdı Adam yaralanıyor ve onu kurtarınca yaptığı ilk iş öpmek oluyor ve Adam canına minnet diyor ki “Can you do it again?” Bu olaylar arasında Warner Juliette’i yakalayıp taciz(!) ediyor ama Juliette hiç rahatsız olmuyor sonra sürekli “Warner kissed me” diye düşünüp duruyor bu olanları Juliette’in 17 yaşında olmasına ve serinin ilk kitabı olmasına veriyorum. Okumaya devam edecek miyim evet edeceğim 4. kitaptan çok ümitliyim çünkü.
İğrenç bi kitapti 19. sayfada bıraktım erkek karakterin drama queenligi çekilmezdi aynen şu oldu kitapta “babamdan nefret ediyordum çünkü o beni boyle yetiştirmişti yakasından tuttum ve noldu yetiştirdiğin oğlunu beğenmedin mi dedim” tam wattpad fırlaması.
“If you only shine light on your flaws, all your perfects will dim.”
Hedefim dün gece bitirmekti ama film izlemek daha cazip geldiği için bugün bitirdim. sonunda herkes ağlamış ve o kadar ümitliydim ki beni de ağlatacağından kitap ayracı diye peçete kullandım ama sonunda sadece hafif gözlerim doldu o kadar o konuda üzüldüm. konusuna gelirsem kitap uzun süredir listemde olan ama bi türlü almaya elimin gitmediği bir kitaptı çünkü beklentim çok yüksekti karşıladı mı emin değilim ama cidden emin olduğum tek bir şey varsa o da bu kitabın ilişkilere, evliliğe, ebeveynliğe olan tüm bakış açımı değiştirmiş olması. klasik hikaye böyle başlıyor diye anlatmak yerine beni etkileyen üzen sinirlendiren kısımlara değinmek istiyorum, bir kere ilk başta tanışmalarında bi sorun vardı yani iki tarafında sevgilileri birbirlerinin sevgilileriyle aldatıyor ve onları basıyorlar burada tanışıyorlar aralarındaki şey çok hızlı gelişiyor ve evleniyorlar fakat çocukları olmadığı için Quinn ağır bir depresyonda ve hani kocasına öyle bi davranıyor ki sorun ondaymışçasına Graham onu o kadar severken onun tek derdinin çocuk olması ve gram sevgi değer vermemesi beni sinir etti hemde anlatamayacağım kadar ve hani asla konuşmuyorlar aralarında bu durum 3 yıldır fln devam ediyor ama konuşup çözmüyorlar 3 yıl az bir süre mi konuşup sorunu çözemiyorlar sonunda Graham adım atmasa Quinn devam ederdi Graham bağırıyor sinirleniyor çözmeye çalışıyor Quinn kalkıp uyumaya gidiyor o kadar umursamıyor evliliğini ama coho yazmış yine de güzeldi Graham’ın dedikleri ya öyle bir seviyor ki Quinn’i kitabı okutan oydu bence. Bakış açımı değiştirdiği kısım ise en net olduğum aldatma konusunda ilk defa aldatan kişiye hak verdiğim bir durumdu. Ellerine sağlık ablam. Ama hala fikrim değişmedi coho okumaya It ends with us ile başlanır.