suçlunun üzüntüsü,pek teselli sağlamaz
o suçun çarmıhını sırtında taşıyana.
Sayfa 34
Reklam
madeline miller'in dili inanılmaz akıcı,konu güzel ama olmasaydı bile yazarın dili için okurdum. ilk okuduğumda böyle bir karaktere bu sonu yakistirmamistim ama tekrar okuyunca olabilecek en iyi son buydu.
Kafamda akıl namına ne kalmışsa onu kullanarak bedenimi tuzağa düşürmem gerekiyordu,yoksa beni elli yıl boyunca o ahmak kafesinde hiçbir anlamı olmayan bir yaşama mahkum edecekti
Reklam