Göksu
@ciceklidefter
23 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
İnsanın alma yeteneğinin nasıl bir çeşit doğuştan gelen hak, yaratılma anımızda bize verilen bir zenginlik olduğu ve bunun la ruhlarımızın geçerliliğini düzenlememizin amaçlandığı kafama dank etti. Hayata ondan aldığımız kadar şeyi geri vermezsek er ya da geç bu yetenek bizi yarı yolda bırakır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ana babaların çocukları hakkında anladıklarının o kadar da fazla olduğunu düşünmüyorum. Çocuklarımızın gördü ğümüz yanları, yapmaya niyetlendikleri şeyler değil, başka türlü olamadıkları veya yapamadıkları için oldukları ve yaptıklarıdır ve bu da her türden yanlış anlamaya yol açar. Örneğin birçok ana baba çocuklarının resim yeteneği olduğundan emindir ama o çocuğun ressam olmaya hiç mi hiç niyeti yoktur! Bir çocuğun ileride nasıl biri olacağını öngörmeye çalışma işi karanlıkta darbeler savurmak gibidir, galiba biz bunu , onları yetiştirme süreci ilginçleşsin diye ve tıpkı güzel bir öyküyle iyi vakit geçirdiğimiz gibi, vakit geçirmek için yapıyoruz ama aslında gerçekten önemli olan, daha sonra dünyaya açılıp orada kalabilmeleridir. Sanıyorum onlar bunu herkesten daha iyi biliyorlar.
