cifteokur

,.. kaderini evinin baş köşesinde misafir eder, sırtına da kırlent falan koyup rahat etmesini sağlardı.
Sayfa 130·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Kabrin dünyası tekti. Sadece sükut, barış ve huzur vardı o dünyada ve ölüler birbirlerini rahatsız etmez, birbirlerinin huzurunu bozmazlardı. Neden bozsunlar; sınıf yoktu, ast yoktu, üst yoktu, avam yoktu, kaymak tabaka yoktu, suç yoktu, ceza yoktu, iyi yoktu, kötü yoktu, günah yoktu, sevap yoktu, ayıp yoktu, yasak yoktu, mal yoktu, mülk yoktu, aşiret yoktu, töre yoktu, ahlak yoktu, ahlaksızlık yoktu, namus yoktu, namussuzluk yoktu, istek yoktu, arzu yoktu. Sadece ihtiyaç vardı. Huzur, sükût ve barışa duyulan ihtiyaç.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Alıntı
Dinlemiyorlardı. Ölüyorduk. Yeteri kadar ölmemişiz gibi.
Sayfa 123·Kitabı okudu
Alıntı
Kendini iyi hissetmiyordu ama kendini iyi hissetmenin nasıl bir şey olduğunu bilmediği için kendini iyi hissetmediğini de bilmiyordu.
Sayfa 105·Kitabı okudu
Alıntı
Şehir gevriyor, mayışıyor, gevşiyor, insanoğlu farkına bile varmadan hımbıllaşıyor, omuzlarını aşağı salıyordu. Şehrin çatık kaşlarının arasındaki bombeli kırışıklık görünmez bir ütüyle dümdüz edilmiş gibiydi. Ankara sırıtıyordu.
Sayfa 38·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam