Maraş'ın güneşi Maraş'ta kaldı.
Tabii, çocuk büyürken, güneş de çocukla birlikte boy atar, bir cebine sığdıramadı mı, ikiye böler, üçe, daha da olmazsa dörde böler güneşi, hiçbir parçasını yere düşürmemecesine.
İnsan, Tanrı'dan koptukça pas yoğunlaşıyor. Edebiyat'ın işlevi, insana, yeniden inanma gereğini duyurmak olmalıdır. Zamanımızda en çok unutulan O oldu. Tanrı'ya inanılmadan tüm inanışlar tutarsızdır. O'na inanmadan, inandığımızı sandığımız tüm değerleri az sonra yadsırız da bilincinde olmayız bunun. Çünkü, gerçekte insanın bilinçle bağlanabileceği tek değer Tanrı'dır.