ben defolu bir komünistsem, ramon, nedeni yaşadıklarımdır. içimdeki öfke, yeni bir toplum oluşturmak için çalışmama asla izin vermeyecek. ancak bu öfke, o eski toplumu yıkmak için en iyi silah ve ve bu yüzden sizi, tüm çocuklarımı böyle yetiştirdim.
- ne harika bir ülke. hayatımın sonuna kadar burada yaşayabilirim.
- ispanyolllara rağmen mi?
- özellikle de sizin yüzünüzden. geldiğim yerde insanlar taşa benziyor. siz ise çiçekler gibisiniz. ülkem tütsülenmiş ginga balığı be bira gibi kokuyor. burası ise zeytinyağı ve şarap gibi.
- meslektaşların ilkel ve neredeyse aptal olduğumuzu söylüyorlar.
- o kafasızlara fazla kulak asma. ideolojiyle mistisizmi karıştırıyorlar ve yürüyen makinelerden başka bir şey değiller. hatta daha da kötüsü, fanatikler...
ispanya, patlamanın eşiğinde, alevlerin gökyüzüne ulaşması için birilerinin benzin dökmesini bekliyordu. geçmişin yükünü ve şimdinin hayal kırıklıklarını omuzlarından atmaya çabalayan, acı dolu bir ülkeydi.
ikinci dünya savaşı sırasında polonya'da geçen hikaye, nazi işgaline karşı ülkesini savunan partizanları anlatıyor.
basit bir dili var ve kolay okunuyor. tragedi sayılacak muazzam yaşanmışlıklar daha iyi bir anlatım diliyle aktarılabilinir miydi? muhtemelen evet ama bu kitapta bu kadar olmuş.