Biliyorum ki gelmiş olsam da
Boş döneceğim kapısından bulutların
Çünkü ben eskimiş bir zaman kalıntısı
Sen yepyeni bir rüyanın baharı
Yağmur damlaları
Berrak tebessümler bıraksa da saçlarıma
Senin renginle buluştugundan beri
Renk körü kalbimin ıssızlığında
Kuşlar yuvalarını kaybetmiş
Çiçekler kapılıp gitmiş yalnızlığın sularına
İşte geldim ey umut
Ey evrenin şiir gözlü mevsimi
Geldim; bir kez olsun dokunmaz mısın
Sana açılan dalgın pencerenin
Ağlayan pervazlarına
Geldim işte, sandığım dolu
Ve bütün köprüleri ayrılığın
Sandığımdadır
Yol yorgunuyum bunca zamandır
Aradım tenhalarında ömrün
○ sessiz coşkuyu, mahmur tutkuyu
Nasıl da akıyor avuçlarımdan
Akşamın gözleri, denizin suyu
Çocuk gölgeleri omuzlarımda
Yoldan çekiliyorum
Sen ince bir çizginin kıvrımlarından
Bakıyorsun ülkeme; şehirler