Ayan beyan ortada değil mi haykırışlarımız
Sancılı olsa da varoluşlarımız
Haa ayrılıklarımız
Hangi şarkıda, hangi yüz
Hangi tebessüm hatırlatmadı ki seni bana
Uzağımdaki yakınlığım benim, kaçışlarım hep sana Titreyen kalemimden dökülen mısralarım
Başımı yastığa koyduğumda canlanır hatıralarım
Olmasa ne olur, ne çıkar Ne kaldı ki sanki yanıma kâr
Bir avuç umudu çok gören ey nazlı yâr
Sanma ki yüreğimde küllenmiş sevdam, hâlâ yanardağ
Kaçtıklarıma yakalandım, hep tek çıkmaz sokağımdın Kimseler bilmedi bendeki hüznün kederini
Soluğu kesilmiş yarınlar bıraktım, kendimden kaçtım
Tebessüme hep borçlu kaldım O da hiç sormadı bana derdimi
Dürüp büksem heceleri
Yine de gelirsin bana sormadan geceleri
Sevdanın en gizemli, en sitemli hâli Ağzıma almadığım yeminleri çiğnemedim ki
Avazımın çıktığı yerde susar Yine sana koşar içimdeki deli
Hiç olmak ne demek, hiç...
Boğazın düğümlenmesi, nefes alıp da konuşamamak
Acılar yarışmaz, bilirim de Sevdanın ben miyim son neferi
Ne hacet, kadere değil kırgınlığım
Peyderpey eksilen ben miyim
Yoksa bendeki sen mi
bir şairin ızdırabı
içimde biriken şiirler ve kimseye yazamayışın verdiği ıstırap hani bir karabasan olur uyurken bağırırsın kimse duymaz sesin çıkmaz bu da öyle bişey. Bir şairsindir; bir yazar ama kimse duymuyor, kimse okumuyordur yazdıklarını. Nasıl bir ızdırap sonra dersin ki: bu da rabbime ince hediye olsun :)
Umuda Yolculuk
Umuda yolculuk... En güzeli de bu; yollar kapandığında, sesler sustuğunda ve nefesler daraldığında, o çıkmaz anlarda bile içindeki o sönmeyen ateşi diri tutabilmek.
Unutma ki; her kışın bir baharı, her gecenin bir şafağı vardır. İnancın, senin en sarsılmaz rehberindir. Rabb’in, darda kaldığında sana elbet yardım edecek, kalbine ferahlık verecek ve en çetin yokuşları bir bir düzlüğe, kolaylığa erdirecektir. Yeter ki yüreğinde "ümit" olsun, yeter ki o sese kulak ver.
___ /Güven Taşdemir
