Özelde Weber, dinsel inanç sistemlerinin çe§itli teodise biçimleri, yani toplumdaki adaletsizliğin niteliğini doğaüstü bir ki§iye ya da doğaüstü bir gerçekliğe dayanarak açıklayan dinsel ideolojiler sunduğunu öne sürmü§tür. Bu teodise izleği, çoğu toplumun iki zıt teodise, yani zenginler için ayrı yoksullar için ayrı birer teodise içerdiğini ileri süren P. L. Berger tarafından çağda§ din toplumbiliminde yeniden ele alınmı§tır• Mutluluk teodisesi, ayrıcalıklı sınıfların zenginlik ve saygınlıklarını, bu dünyada yükseldikleri ve üstün ruhsal geli§imlerinin bir i§areti olan statüyü ahlaki ve tinsel bakımdan hak ettiklerini söyleyerek me§rula§tırır. Çile teodisesi ise, yoksulların sefaletini, günahlarının bir sonucu olmasından ötürü yoksulluklarının me§ru olduğunu, fakat toplu ve bireysel geli§me yoluyla öte dünyada rahata ereceklerini söyleyerek açıklar. Berger'in görü§üne göre bu teodiseler e§itsizliği ve zenginliği me§rula§tırmakla toplumsal sisteme istikrar kazandırırlar; ama aynı zamanda, bireylere bir anlamlandırma biçimi sunar, böylelikle de kuralsızlık ve yersiz yurtsuzluk duygularının en aza inmesini sağlarlar.