fakat ruhumun en derin bir köşesinde bu kanaat -yeryüzünün bana ihtiyacı olmadığı kanaati- her zaman için yerleşip kaldı.
Toprağı ilk kez düşünüyorum. Neden yapılıdır o? En ufak parçasına, toz zerrelerine insek, orada bir hayat bulamayacak mıyız? Binlerce yıl önce ölmüş insanların zerreler haline gelmiş tozlarından oluşmuş değil mi acaba? Şimdi bu uyanış, bu kalkış, ölülerle ilişkili olmasın? Ve ölülerin, ölülerimizin dirilişinden bir soluk olmasın?
