Sanılanın Aksine Mehmet Akif Ersoy
Puan vermedi·296 syf.·
2025 377. kitabı
Merhabalardan bir demet. =)
O sıkça rastladığım kafalardaki Mehmet Akif Ersoy ile okuduğum Mehmet Akif Ersoy'un arasında dağlar var...
Sözü uzatmadan virgülü virgüle ataçlamadan konuya dikey dalış yapacağım.
Hoş geldiniz. =)
İlk olarak 2. Abdülhamit'e yazdığı şiiri sunmak isterim:
YILDIZ'DAKİ BAYKUŞ
"Çoktan beridir vardı benim bir derdim:
Gideyim, zalimi ikaz edeyim, isterdim.
O, bizim câmi uzaktır, gelemez, mani' ne?
Giderim ben, diyerek, vardım onun cami'ine.
Kafes ardında hanımlar gibi saklıydı Hamid,
Koca Şevketli! Hakikat bunu etmezdim ümid."
Belki kırk elli bin askerle sanılmış Yıldız;
O silahşörler, o al fesli herifler sayısız.
Neye mâl olmada seyret, herifin bir namazı:
Sâde altmış bin adam kaldı namazsız en azı! Gördüğüm maskaralık gitti de artık zoruma,
Dedim ki: "Bunca zamandır nedir bu gizlenmek? Biraz da meydana çıksan da hasbihål etsek.
Adam mı, cin mi nesin? Yok ne bir gören; ne eden; Ya çünkü saklanıyorsun bucak bucak bizden.
Değil mi saklanıyorsu, demek ki: Korkudasın;
Ya çünkü korkan adamlar, gerek ki saklansın.
Değil mi korkudasın var kabâhatin mutlak!"
NOT: Birçok tarihçi şunda hemfikirdir Mehmet Akif Ersoy, hayatının sonuna kadar pişman olduğunu dile getiren bir beyanı olmamış, hatta 1926'da Safahat adlı bir kitabının yeni baskısında bu şiire yer vermiştir.
Bir diğeri... İstibdâd şiirinden:
Hamiyyet gamz eden bir pâk alın her kimde gördünse,
"Bu bir câni!" dedin sürdün, ya mahkum eylendin hapse.
Müvekkel eyleyip câsûsu her vicdana, her hisse,
“Beni Unutma”, Ümit Yaşar Oğuzcan’ın (1926-1984) en bilinen ve en duygusal şiir derlemelerinden biridir. Kitap, şairin erken dönem aşk, ayrılık ve özlem temalı lirik şiirlerini bir araya getirir. Başlık şiiri, Türk edebiyatında unutulma korkusu ve kalıcı bağ kurma arzusunun en ikonik ifadelerinden biri haline gelmiştir.
Yapısal ve Biçimsel Özellikler (Başlık Şiiri Üzerinden)
Şiir serbest nazım biçimindedir, 6 bentten oluşur ve serbest ölçü kullanır. Her bentte “Beni unutma” redifiyle güçlü bir tekrar (anafor) vardır. Bu tekrar, yalvarış ve ısrarı vurgular, okuyucuda ritmik bir ezberlenebilirlik yaratır.
Kafiye ve Ahenk: Tam kafiye, yarım kafiye, tunç kafiye ve zengin kafiyeler (örneğin: bile-sesiyle, gülüşün-gün, asa-rastlasa) ile akıcı bir müzikalite sağlar. Redifler (“de”, “üm”, “sen”, “tuğum gün”) duygusal yoğunluğu pekiştirir.
Ses Olayları: Ünsüz yumuşaması, ulama, ünlü düşmesi gibi doğal Türkçenin akışını destekleyen unsurlar bolca kullanılır. Dil sade, anlaşılır ve konuşma diline yakındır.
Söz Sanatları: Teşhis (kişileştirme): “Saat on ikiyi vurduğu zaman” (saate yorgun ses verme), “çılgın rüzgâr” (rüzgara deli esme).
Mübalağa: “Senelerce sonra sana dönüşüm / Bir mahşer gününe de rastlasa”.
İmge ve Semboller: Yeşil elbise (anıların somutlaşması), pembe karanfilde çiğ (hassasiyet ve tazelik), yorgun kuş (hüzün), mahşer günü (ölüm ve ahiret).
Temalar ve İçerik Analizi
Şiirin merkezinde unutulma korkusu yatar. Şair, insanın en sevdiği hatıraları bile zamanla unuttuğunu kabul eder ama sevgiliden bunu yapmamasını ister. Bu, klasik aşk şiirlerindeki “kalıcılık” arzusunun modern bir yansımasıdır.
Zaman ve Hatıra: Saat 12 vurgusu, gece yarısı özlemin zirveye çıktığı anı simgeler. Şair her gece sevgiliyi “yaşar ve düşünür”, sevgiliden de aynı karşılıklılığı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap Adı: Bırak Yapsınlar Teorisi - Let Them
Yazar: Mel Robbins, Sawyer Robbins
Çeviri: Büşra Şahinaslan
Sayfa Sayısı: 397
Kitap Türü: Kişisel Gelişim
Değerli okur:
Kitapla tanışmam aslında ilginç oldu. Yazarın başka bir kitabını okumayı düşünüyordum ama önce bu kitabı okumak kısmet oldu. İyi ki de olmuş diyorum şimdi.
Kitabın iki yazarı olması ayrıca hoşuma gitti. Anne ve kızın farklı bakış açıları kitaba ayrı bir derinlik katmış. Farklı nesillerin düşüncelerini görmek kitabı daha samimi ve gerçek hissettiriyor.
Kitabın da söylediği gibi; bırakın yapsınlar, bırakın konuşsunlar, bırakın düşünsünler, bırakın yargılasınlar… Kısacası bırakın insanları. Çünkü herkesi ve her durumu kontrol edemezsiniz. Ama tüm bunlara nasıl tepki vereceğiniz tamamen sizin elinizde. Yazar da kitap boyunca bunu çok güzel anlatıyor.
İnsan başkalarını kontrol etmeye çalışmadan önce aslında kendisini yönetmeyi öğrenmeli. Kitabı okurken insan ister istemez kendi hayatını sorguluyor: “Acaba ben de böyle davranıyor muyum?” diye düşünmeden edemiyorsunuz.
Bence kitap güzel bir farkındalık kazandırıyor. Evet, çoğu şeyi aslında biliyoruz ama bazen hatırlamaya ihtiyacımız oluyor. Bu kitap da tam olarak bunu yapıyor. İnsana durup kendisini dinlemeyi hatırlatıyor.
Özellikle insanların düşüncelerine gereğinden fazla anlam yüklediğimiz zamanlarda “Bırak olsun” diyebilmenin ne kadar özgürleştirici olduğunu hissettiriyor. Her şeyi düzeltmeye, herkesi kurtarmaya çalışmanın insanı ne kadar yorduğunu da sade bir dille anlatıyor.
Alıntılar:
- Tüm insanlar içgüdüsel olarak kontrol etme ihtiyacı duyar.
- Kendinize yeterince iyi olmadığınızı söyleyen sizsiniz.
- Yargılanmaktan o kadar çok korkuyorsunuz ki hiç risk almıyorsunuz.
- Ne kadar çaba harcarsanız harcayın, insanların hakkınızda olumsuz konuşmalarına engel
Oyunbozan | Ayça T.K.
Selam canım nasılsın Bugün karşınıza son zamanlarda okurken hem çok güldüğüm, hem içimi sıcacık yapan hem de yer yer kalbimi sızlatan harika bir kitapla geldim
Eğer siz de benim gibi sahte sevgililik olayını seviyorsanız, aralarındaki o tatlı didişmelere bayılıyorsanız doğru yerdesiniz! Kitap o kadar akıcı, dili o kadar sade ve samimi ki, sayfaların nasıl akıp gittiğini anlamıyorsunuz bile.
Başkarakterlerimiz İmge ve Adal. Bu ikisinin aslında ortak arkadaşları var Erdinç ve Elçin çifti ama kader mi dersiniz şans mı, bir türlü yüz yüze tanışmamışlar. Fakat ortak arkadaşları, bu ikilinin pek çok konuda ne kadar benzer düşündüğünü fark edip haince(!) ama çok tatlı bir plan yapıyorlar.İkisini birbirine ayarlamak için, birbirlerinden habersiz bir şekilde numaralarını telefonlarına kaydediyorlar.
İmge ve Adal kendilerini bir anda bu çöpçatanlık oyununun içinde bulunca, bizim çılgın arkadaş grubunun pes etmeyeceğini anlıyorlar. İşte tam bu noktada Adal, İmge’ye dahi bir planla geliyor, iyunbozanlık yapmak Plan şu Arkadaşlarına ders vermek için öyle toksik, öyle çekilmez ve kavgalı bir ilişki yaşıyormuş gibi yapacaklar ki, arkadaşlarının onları bir araya getirdiğine bin pişman olmalarını sağlayacaklar Ama evdeki hesap çarşıya uymuyor tabii ki... Görünüşte kusursuz olan bu toksik sahte sevgililik rolünü oynarken, birbirlerini daha yakından tanıdıkça aralarında hiç beklemedikleri, çok gerçek duygular filizlenmeye başlıyor.
Yazarın daha önce Nakavt kitabını okuyanlar olduysa o kitaptaki Rüya soyyiğit karakterimizin anne ve babasını okuyoruz Oyunbozan kitabında Kitabı okurken özellikle o sahte sevgililik ve kavga rolü yaptıkları sahnelerde kahkahalarımı tutamadımRol yetenekleri o kadar iyiydi ki "
ya sizde kesin gerçekten bir toksiklik var diye
Türkiye’nin İstiklal Marşı, Mehmet Akif Ersoy tarafından yazılmıştır.
İSTİKLÂL MARŞI
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl...
Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl!
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım;
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,
“Medeniyet!” dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın...
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.
Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı!
Serinin beşinci kitabı olmasına rağmen enerjisinden hiçbir şey kaybetmeden okuru içine çekmeyi başarıyor.
Jamie Smart’ın kendine has mizah anlayışı bu kitapta da tüm gücüyle hissediliyor. Absürt ama bir o kadar zekice kurgulanmış olaylar, karakterler arasındaki eğlenceli diyaloglarla birleşince ortaya oldukça akıcı ve keyifli bir okuma deneyimi çıkıyor. Türkçe çeviride İrem’in dili sade ve akıcı kullanması, kitabın ritmini hiç düşürmeden okunmasını sağlıyor.
“Deli Porsuk” karakterinin hikâyeye dahil olmasıyla birlikte tempo daha da artıyor. Tavşancık ve Maymun arasındaki rekabet bu kez daha çılgın, daha sürprizli ve çok daha komik bir hale bürünüyor. Okur, her sayfada yeni bir absürtlükle karşılaşıyor ama bu absürtlükler asla kopuk değil; aksine kitabın eğlencesini büyüten en önemli unsur.
Kitabın en güçlü yanlarından biri ise görsellerle metnin kusursuz uyumu. Çizimler sadece destekleyici değil, hikâyenin anlatımının bir parçası. Bu da özellikle çocuk okurlar için kitabı daha sürükleyici ve anlaşılır kılıyor.
Alt metinde ise oldukça değerli kazanımlar yer alıyor:
Dostluk, birlikte hareket etme, sabır ve duygularını ifade edebilme… Tüm bu temalar, didaktik olmadan, doğal bir akış içinde okura sunuluyor.
Sonuç olarak;
Hem eğlendiren hem de fark ettirmeden düşündüren, tekrar tekrar okunabilecek bir seri kitabı. Özellikle okuma alışkanlığı kazandırmak isteyenler için güçlü bir öneri
