Bir cümleyle ifade etmek gerekirse hayat kötüdür ama ölüm de öyle. Tabii ki hayat her açıdan kötü değildir. Ölüm de her koşulda kötü değildir. Gene de hayat ve ölüm kritik açılardan bakıldığında korkunçtur. Birlikte varoluşsal bir mengeneyi oluştururlar.
Gerçek şudur ki, bir insanı mutlu kılan şey, şöhret değil fakat onun şöhret sahibi olmasını sağlayan, yetenekleri veya daha doğru bir ifade kullanırsak gerek ahlaki gerekse zihinsel olsun, yeteneklerinin kaynağı olan yaradılışı ve kapasitesidir.