hugo
@cirdan
autark
Olayların nesnel olarak ve gerçekte ne oldukları değil bizim için ne anlama geldikleri ve bizim onlara bakışımızdır bizi mutlu ya da mutsuz kılan.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İç dünyası zengin bir insan, tamamen yalnızken kendi hayalleri ve düşüncelerinde eşsiz bir eğlence bulur öte yandan sosyal ilişkilerin, oyunların, gezintilerin, yolculukların hiçbiri bir ahmağı can sıkıntısından kurtaramayacaktır.
O halde, mutluluğumuzun hayli büyük bir ölçüde, ne olduğumuza, kendi bireyselliğimize bağlı olduğu açıktır.
Sahnede bir insan, prens, bir başkası general bir başkası bir hizmetçi, bir asker veya bir general vs. olabilir. Ama bu farklılıklar sadece dış görünüştedir. İç dünyada, bütün bu görünümlerin çekirdeğinde yatan şey hep aynıdır: Eza ve cefa içinde yoksul, zavallı bir oyuncu.
...hatta tıpatıp aynı şeylerle çevrili olsalar bile her bir insan kendi yaratmış olduğu dünya da kendi kendine yaşar.