heci
@ciroqo
bu karanlık böyle iyi, afferin Tanrıya…
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·725 syf.·
Beğendi
·2019 7. kitabı
Durulduğum koyu geceler vardı.
Yıkık değildim.
Yıkılıp yeniden kurulmamıştım ama, yıkık değildim.
Gaz lâmbaları yakardık,
Ensiz çalgılar çalardık geceye.
Tekliğimiz ayışığına boğulur giderdi.
Teker teker üçer kişi olurduk.
Öyle de iyiydi.
Ben ona, Gülbeyaz kadına, eski yalnızlığımı söylerdim.
Ben söyledikçe eskirdi,
Uzaklaşırdı..
evet kimsesizdik ama umudumuz vardı
üç ev görsek bir şehir sanıyorduk
üç güvercin görsek meksika geliyordu aklımıza
caddelerde gezmekten hoşlanıyorduk akşamları
kadınların kocalarını aramasını seviyorduk
sonra şarap içiyorduk kırmızı yahut beyaz
bilir bilmez geyikli gece yüzünden...
Durdum.
Dinlendim.
Güneşler geçti üzerimden.
Yağmurlar, rüzgarlar geçti.
Kara bulutlar gelip durmuştu başımda, derken baktım onlar da geçti.
Bekledim günler geçti üzerimden. Başta saydım bir bir, sonra bıraktım.
Bir başıma oturduğum balkonlardan, serin sessiz yaz akşamları geçti.
Gittim sonra.
Şehirler geçti yanıbaşımdan.
Şehirler dolusu insanlar geçti, el sallamadan. Hepsini sevdim.
Çağırdım.
Ay göründü karşıdan, kuşlar geçti. İnsan yalnız gelmeyeceğini bildiğini böyle fazla çağırır dedim, acılar geçti.
Duruldum.
Yüreği dedim, yumuşak tutmalı her zaman.
Kurumuş olan kırılır ancak...