Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor;
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve sofamda en ihtiyar müşteri.
Seni bağrımca eziyor,
Seni kalbimce duyuyorum.
Gökler yüksekten uçuyor,
Kuşlar engine iniyor.
Hepsi senin için...
Desem ki...
Vakitlerden bir nisan akşamıdır.
Dışarıda hafiften bir yağmur çiseliyor.
Seninle aynı sofradayız,
Göz göze geliyoruz.
Bir şeyler anlatıyorsun bana,
Gülüyorsun.
Öyle güzel, öyle içten ki gülüşün,
Dünya duruyor sanki,