Belki sen de tuhafsın ama. Yani her şey tuhaf. Yaşam, insanlar, her şey dibe, ta dibe çökene kadar su yüzünde sürüklenen bir köpek sadece. Ara sıra gördüğüm bir düşü anımsatır bu bana, bir sütunun üzerindeyimdir. Nasıl inilir aşağıya bir türlü kestirmem. Aşağıya bakınca başım döner, oysa inmem gerekir, atlayacak cesareti bulamam. Ne orda durabilirim ne de aşağıya düşeyim desem düşebilirim. Sonu gelmiyor. Aşağı, yere kadar düşmedikçe, rahat yüzü yok. Bir kez yere indikten sonra daisterim ki yerin dibine batayım. Hiç böyle bir şey oldu mu sende?