_herneysene

"Zavallıcık iç çeketdi Altında incir ağacının, Şarkısını söyle yeşil söğüdün: Eli göğsünde, başı dizindeydi, Şarkısını söyle söğüdün, söğüdün, söğüdün. Yanında taze dereler akardı,onun iniltisini mırıldanırlardı, Şarkısını söyle söğüdün, söğüdün, söğüdün. Taşları bile yumuşatırdı,
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Cömert el! Eskiden eli yürek verirdi, Ama yeni armalardael var, yürek yok.
Kuşku uyandıran bir düşünce tatsız gelmez önce. Ama aslında zehirlidir, insanın kanına bir girdi mi Yanıp tutuşur kükürt ocağı gibi. (othello girer) Demedim mi? Bundan sonra ne haşhaş, ne adamotu, Ne de dünyanın uyku veren şurupları iyi eder seni, Getiremezsin artık dün senin olan o tatlı uykuyu.
Neden bunları söylüyorsun, neden? Ömrümü kıskançlıkla geçiririm, Ayın değişimlerini taze kuşkularla izlerim, Diye mi düşünüyorsun yoksa? Hayır, bir kez fırsat verdim mi kuşkuya Karara da vardın demektir. Senin gibi bayağı ve pis tahminlerle Yürütemem gönlümün işlerini. Karım güzel, kendine bakıyor, dostluktan hoşlanıyor, Herkesle görüşüyor, güzel şarkı söylüyor, Çalıp oynuyor diyecekler korkusuyla Kıskançlığa yer veremem. Bunlar yeni değerler kaatar değerli insana. En ufak bir korkum, bir kuşkum yok Karım aldatır diye beni noksanlarım yüzünden. Gözleri görüyordu beni seçerken. Hayır Iago, kuşkulanmam için gözlerimle görmem gerek, Kuşkulanırsam kanıtlanması gerek, Kanıtlanırsa eğer, yapılacak tek şey var: Aşkı da, kıskançlığı da o anda yok etmek.