City ReadersMag
@cityreadersmag
148 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Tokyo’da Tuhaf Hava, iki yalnız insanın kalabalık bir şehirde birbirine tesadüfen dokunuşunu anlatıyor. Tsukiko, sıradan bir akşamda, lisedeki Japonca öğretmeniyle aynı barda karşılaşınca sadece kısa bir selamlaşma bekler fakat sohbetleri beklenmedik şekilde uzar ve derinleşir. Aralarındaki bağ büyük cümlelerle değil paylaşılan yemeklerle, içtikleri sakeyle ve ağır ilerleyen konuşmalarla kendini gösterir. Bazen sadece yan yana durmak ya da birlikte yürümek bile bu ilişkiye yön verir.
Kawakami’nin dili sade ama içe işleyen bir melankoli taşıyor. Gündelik hayata dair küçük ayrıntılar romanın atmosferini güçlendiriyor. Tokyo’nun kalabalığına rağmen hikaye kendi içinde daha sakin bir tempoyla ilerliyor. Yine de her şey kusursuz değil, birkaç noktaya özellikle takıldım. Bazı bölümlerdeki tekrarlar, romanın zaten ağır giden temposunun daha da düşmesine yol açıyor. Yazar, Tsukiko’nun iç dünyasını bize samimi ve detaylı bir şekilde anlatırken Sensei’nin daha kapalı kalması karakterler arasında bir dengesizlik yaratıyor. Yine de ikisinin taşıdığı sessiz yalnızlık sayfalar ilerledikçe daha da belirginleşiyor. Sonunda insan ister istemez şunu düşünüyor. Gerçekten hangimiz yalnız değiliz?
instagram.com/cityreaders
Bazı çocuklar doğdukları yerden hiç çıkamaz. Bazıları da o yerin içinden geçerken biraz eksilir. Ve, evet! Coğrafya kaderdir!
Glasgow’un gri sokaklarında geçen Genç Mungo, yoksulluğun, erkeklik baskısının ve sessiz bir sevginin hikayesi. Douglas Stuart yine, tıpkı Shuggie Bain’de olduğu gibi, kırık bir aileyi anlatıyor — ama bu kez merkezde, bütün kırılganlığıyla Mungo var.
Mungo 15 yaşında. Abisi sokak çetelerinde, annesi alkolle boğuşuyor. Yaşadığı yer sınıfsal ve mezhepsel olarak sert çizgilerle bölünmüş. Mungo, bu şiddet ortamından kaçarken aslında düşmanı olması beklenen bir çocuğa aşık oluyor. Bu aşk hem umut hem de büyük bir tehlike.
Stuart’ın dili sade ama duygular yoğun. Glasgow’un kasveti sayfaların arasına sinmiş; okurken hem soğuğu hem de sessiz bir şefkati hissediyorsun. Bazı bölümler sert, hatta dayanması güç; ama o sertlik içinde bile insanın içini ısıtan bir sevgi izi var. Kitabın zorlayıcı yanları: zaman zaman ağır ilerlemesi ve uzun süren karanlık tonu.
Öte yandan, Genç Mungo belki de şunu hatırlatıyor: sevgi, belki kurtuluş değil; ama insanın içinde kalan son umut kırıntısı olabilir. İyi okumalar.
instagram.com/cityreaders
Sizi gerçekten derinden etkileyecek bir kitap ile karşınızdayım.
Jennifer Clement Meksika asıllı bir Amerikalı yazar. Pen International’ın da başkanlığını yapmış Burhan Sönmez’den evvel. Kitap, Meksika’nın Guerrero bölgesinde bulunan bir dağ köyündeki kadınlar ve kızlarının hikayesini anlatıyor. Yazar bu bölge üzerinde bir kurmaca yazabilmek için on sene araştırma yapıp mağdur kadınlar ile görüşerek ortaya bu kitabı koymuş.
Kadınlar Ormanı’nı okurken kurgunun nerede başlayıp nerede bittiğini, hangi gerçeklerin bu korkunç olaylar arasına gizlendiğini düşünmeden edemedim. Uyuşturucu baronları tarafından kaçırılmasın diye annelerinin çirkinleştirdiği kızlar, büyük şehirlere/Amerika’ya çalışmaya gidip geri gelmeyen babalar, kenevir tarlaları ile baş etmek için kullanılan zehri insanların üzerine boşaltan askerler... daha akılalmaz nice olaylar.
Kitabı okurken dilinin çok sinematik olduğunu düşündüm. Daha sonra filme uyarlandığını da öğrendim. Uzun zamandır bu derece beni içine alan ve elimden bırakamadığım bir kitap okumamıştım. Kesinlikle tavsiye ederim.
instagram.com/cityreaders
