civciv
@civciv1
22 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Gözlerimi kapadığım anda yelkovan kuşları gibi her yanımı sarıyorlar; küçücük bir devinim onları ürkütmeye yetiyor. Geldikleri gibi, kanatlarındakı rüzgârın uğultusuyla uzaklaşıyorlar. Havada birkaç tüy uçuşuyor. Geride bıraktıkları sessizliğin içinde, siyah, dağınık sakallı, kocaman bir gölge... Yine o irkiltici çıtırtılar ve ayak sesleri, bütün kapılar ve pencereler açık.
Reklam
Sadece bir ırk var -insan!
Sadece bir din var - sevgi!
Sadece bir dünya var, yada hiç bir dünya yok!
"Doğayı en güzel resimlerle duvarlarımızda sergiledik. Ormanlar dışarıdan evimize yansıdı sanki."
"Belki karanlık indiğinde, belki karabasanlarla boğuştuğunuzda, fırtına yaklaştığında ve gökyüzünde bulutlar birbiri üstüne yuvarlandığında, belki pencerenin ardında rüzgar uluduğunda, belirsiz görüntüler perde arkalarında kımıldadıklarında, belki kepenkler gıcırdadığında... Işte o zaman biri konuşmaya başlarsa aydınlıklar açılır birdenbire."
CATHERINE DAVID
"Çünkü aydınlık, konuşulan sözcüklerin içinde. Konuşmaya karar verdiğimizde anlamaya başlıyoruz, daha doğrusu kendimizi buluyoruz."